Spring naar inhoud

Vijf street artists die op The Crystal Ship horen

Als alles goed gaat, vindt in het voorjaar van 2019 de vierde editie plaats van The Crystal Ship, het street art festival dat elk jaar indrukwekkende namen naar Oostende lokt. Dat leverde al een pak prachtige muurschilderingen en kunstinstallaties op. Er zijn werken die opgaan in het landschap, andere die er dan weer helemaal uitspringen. Tijdens de vorige editie kreeg ik de kans om mee te werken aan een muurschildering van Matthew Dawn, wat een bijzondere en unieke ervaring bleek.

IMG_47081

Persoonlijk ben ik grote fan van Bué, die wat mij betreft heel Oostende en omstreken mag volschilderen. Ik ben verzot op zijn kleuren, bolle lijnen en figuren. Ik stel hieronder vijf artiesten voor die wat mij betreft meteen een uitnodiging mogen krijgen om af te zakken naar Oostende. Ik hoef ze niet eens voor te stellen aan The Crystal Ship-curator Björn Van Poucke, want hij kent als geen ander zijn vak en zal ons ongetwijfeld ook in 2019 weten te verrassen. Here goes:

1. Shepard Fairey

40286271_1579663545470920_1829018351351889920_n
(c) Instagram Obey Giant

De Amerikaan kennen we het best van zijn befaamde Hope-poster, met de beeltenis van Barack Obama, voor de presidentiële verkiezingen in 2008. Eind jaren 80 viel hij op met een stickercampagne, die later zou uitmonden in het merk OBEY, dat een cultnaam geworden is in de skatescene. Fairey ging regelmatig samenwerkingen aan met grote merken en maakte ook het artwork voor de Johnny Cash-film Walk The Line. De rode en zwarte kleuren zouden een handelsmerk worden door de jaren heen. Maar voor Fairey staat niet het commercieel verhaal centraal, maar eerder sociale en politieke wantoestanden die hij aan de kaak probeert te stellen via zijn kunst. Onderstaande is zijn recentste werk in Denver. Straf!

Fairey
(c) Instagram Obey Giant

Instagram: www.instagram.com/obeygiant/.

2. Vhils

18646185_1873245722892637_85942909773283328_n
(c) Instagram Vhils

In The Crystal Ship zijn vele werken aangebracht op gebouwen die op termijn zullen verdwijnen. Die vergankelijkheid staat ook centraal in het werk van de Portugees Alexandre Farto, beter bekend als Vhils. Zijn voornaamste werkinstrument is niet zozeer een verfborstel, dan wel een boor en beitel. Hij schraapt immers letterlijk de bovenlaag af van muren en gebouwen. Nochtans begon hij als graffiti-artiest, maar toen hij het Scratching the Surface-project opstartte in 2007, leverde hem dat meteen naam en faam op. Naar eigen zeggen is hij geboeid door die strijd tussen beeld en erosie in combinatie met de verstedelijking die aan een sneltempo zorgt dat gebouwen aftakelen, maar toch een zekere schoonheid herbergen in dat destructieve. Zelf groeide hij op in een geïndustrialiseerde buurt, waarvan het landschap een hevige transformatie onderging. Door het bovenste laagje weg te krabben, wil hij toch enige schoonheid naar boven brengen of ze toch proberen te zoeken zelfs als het er niet is.

vhils2
(c) Instagram Vhils

Instagram: www.instagram.com/vhils/.

3. Eduardo Kobra

Misschien wel mijn favoriet uit dit lijstje. Eduardo Kobra groeide op in de achterbuurten van São Paulo en tekent al heel zijn leven. Toen hij met graffiti aan de slag ging in de buurt, werd hij drie keer gearresteerd. Hij vond uiteindelijk een meer legale uitlaatklep in een lokaal pretpark, waar hij posters en speelgoed beschilderde. Zijn werk in de straten van São Paulo sprong pas echt in het oog bij het grote publiek in 2007, toen hij enkele historische foto’s van bepaalde buurten naschilderde. Het zou uiteindelijk duren tot 2011 vooraleer hij ook buiten Brazilië schilderde. Hij maakte zijn buitenlands debuut in het Franse Lyon en scoorde in New York, een jaar later, toen hij het iconische beeld vanop Times Square letterlijk en figuurlijk kleur gaf.

O-beijo-New-York

Het was heel lang zichtbaar vanop The High Line, maar verdween in 2016. Ooit zelf mogen aanschouwen en ik kan alleen maar bevestigen dat het een prachtig werk was.
KobraZijn felle kleuren en kaleidoscopische effecten zijn een handelsmerk geworden. In New York kan je overigens sinds kort nog twee prachtige werken van hem zien: een beeld van Michael Jackson en ook eentje van een rouwende brandweerman. Maar ook in Brazilië maakt Kobra nog steeds indrukwekkende murals. Naar aanleiding van de Olympische Spelen in Rio in 2016 maakte hij een werk van maar liefst 2.500 m². Een jaar later overtrof hij zichzelf door een heel gebouw te beschilderen, in een chocoladethema, goed voor een oppervlakte van maar liefst 5.728 m², meteen goed voor een wereldrecord. Wow.

chocoalte 6_tcm25-515169

Instagram: www.instagram.com/kobrastreetart/.

4. PichiAvo

30899894_1773493436051029_9047046264801198080_nIn street art zijn duo’s niet ongewoon. Pichi en Avo zijn afkomstig van Valencia en vormen sinds 2007 het duo PichiAvo. Pichi volgde een creatieve opleiding, terwijl Avo een diploma van industrieel designer op zak heeft. Ze delen een fascinatie voor graffiti en klassieke schilder- en beeldhouwkunst. Zoals zovelen begonnen ze in hun eigen buurt en ontwikkelden ze een geheel eigen stijl, waar kleur, surrealisme én Romeinse figuren in verwerkten. Het eindresultaat is uniek en valt met weinig andere artiesten te vergelijken. Hun werken zijn overal in Europa te zien, van Noorwegen tot Griekenland. Sinds vorig jaar is er ook een werk in Hasselt van de twee. Eerder schilderden ze ook enkele containerboxen op Rock Werchter. Na enkele knappe werken in Bristol en Manchester kregen ze vorig jaar een grote tentoonstelling in Londen.

31711554_446758345765107_7544897761016020992_n

Instagram: www.instagram.com/pichiavo/.

5. Farid Rueda

farid-rueda-street-art-4De Mexicaanse Farid Rueda tekende al als kind en toen hij op zijn negende naar Mexico City verhuisde, ging een nieuwe wereld voor hem open. Hij volgde een kunstrichting op school, ontmoette er street artists en trok steeds meer de straat op en liet de klassieke doeken en canvassen links liggen. Uiteindelijk gaf hij de school op en besloot hij om zijn eigen dromen na te jagen. Zijn kleurrijke werken zitten boordevol culturele referenties, want hij is verzot op Mexico en Zuid-Amerika. Maar in zijn werken stopt hij ook heel wat dieren. Vaak zijn het bedreigde diersoorten die hij zo letterlijk en figuurlijk in de verf wil zetten. Hij schildert over de hele wereld, al heeft hij nog zijn eigen atelier in Mexico. In Europa vind je ook heel wat werken, en zelfs eentje in Brussel. Hij werkt niet graag langer dan vijf dagen aan één tekening, omdat hij zich naar eigen zeggen heel snel verveelt.

Farid-Rueda-Wings-of-destiny

Instagram: www.instagram.com/farid_rueda/.

* Lees hier ook over ‘De vijf mooiste werken van The Crystal Ship 2018‘ en een blogpost over ‘The Crystal Ship Run‘. Meer info over The Crystal Ship zelf vind je hier.

Categorieën

Persoonlijk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: