Skip to content

Dode vliegen

Dat het de juiste instelling is, glimlachte de breedgebouwde boswachter, toen ik het nog eens opdreunde voor de oudste: dat als we lief zijn voor de dieren, ze ook lief zijn voor ons.

33980699_686581698361971_8706467169388462080_nIk heb het in die week nadien nog een paar keer herhaald toen ik een keer of zes een hommel – die via een miniscuul gaatje een weg naar binnen had gevonden – in een plastic bakje ving en weer buiten had gezet. Hoe loos die overtuiging was, bewezen we meteen ook door vliegen neer te meppen, zowat de nationale sport hier die week, en twee kleine kinders als meelevende supporters.

Ze kijken op de dode vliegen en het doet hen niets. Het is entertainment bijna, zo snel weer voorbij. Het is het gevoel dat ik de laatste weken steeds meer heb als ik rond mij kijk. De sfeer van nobele naïviteit met hypocrisie. Politici die zich op de borst kloppen met verkeerde gegevens, een president die het lef heeft om zijn land een fijne Vaderdag te wensen op het moment dat honderden kinderen opgesloten worden. Mensen die de waarheid in pacht hebben, maar niet verder raken dan populistische cafépraat. Mensen die schreeuwen dat ze een team vormen, maar niet zien dat eenieder zo individualistisch ingesteld is dat ze het niet eens durven tegenspreken. Je job goed doen en tegelijkertijd jezelf barslecht vinden. De wereld willen verbeteren, maar niks concreets kunnen bedenken. Hommels redden en daarnaast vliegen doodmeppen.

Hoe groter de wereld lijkt te worden, hoe kleiner de onze wordt. We kijken de andere kant uit, hebben schrik, panikeren al als ons kind in het openbaar huilt, laat staan dat we op de barricades gaan staan voor een ander. Ik lees soms waanzinnige zaken online, zie verhalen rond mij die eigenlijk te gek voor woorden zijn. Ik zwijg, slik veel woorden in. Te veel, te vaak. Ik prijs me gelukkig dat ik veel onder de mensen kan zijn, veel nieuwe verhalen mag ontdekken, nuances, keerzijdes van medailles, dat ik daarin stoom kan aflaten, perspectief kan vinden, kan relativeren. Ik prijs me oprecht gelukkig dat ik een gezin heb, dat een anker is en blijft, hoe woelig de zee ook is of hoezeer de boot ook aan alle kanten schudt. Een uitlaatklep in trouwe vrienden, in heel veel kleine mooie momenten met mijn familie.

34983469_547886592278761_1149808404936523776_nMaar ik denk ook steeds vaker aan mensen die dat missen, die de wereld enkel zien door een scherm en zich tegelijkertijd verschrikkelijk eenzaam voelen. Die alle bagger en stront in de wereld op zich af voelen komen en niet kunnen wegkijken. Die geen hommels kunnen redden, kleine sprankeltjes hoop, maar alleen maar dode vliegen rond zich heen zien. Er gaat een frustratie van uit, een onuitspreekbare woede, waar ik steeds moeilijker mee om kan bij momenten.

De stekker gaat er straks uit. Een week lang kijk ik weg van die zee van hypocrisie, laat ik de boot voor wat het is en graaf ik dat anker nog wat dieper. Ik laat die storm op zee intussen verder razen, maar ik vraag me af hoe lang de boot het nog houdt. Hoe lang die golven nog op je boot kunnen beuken en je niets doet. Hoe veel mensen je kan redden in je boot zonder dat die zinkt. Hoeveel hommels je de vrijheid kan geven, hoeveel vliegen je nog moet doodmeppen tot het genoeg is. Hoe lang het nog duurt tot je kinderen beseffen dat er altijd een donker kantje huist in je levenswijsheden. Tot zolang doen we verder, doen we alsof onze neus bloedt. En misschien, heel misschien, geloven we het zelf wel weer, dat als we lief zijn voor een ander, het omgekeerde ook altijd zal blijven gelden.

Categorieën

Persoonlijk

4 reacties op ‘Dode vliegen Plaats een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: