Spring naar inhoud

Kinderklap (II)

Het is normaal nu hij meer dan 3,5 jaar is, dat weet ik ook wel, maar bij momenten ben ik nog steeds stomverbaasd dat ik hele conversaties kan doen met dat klein mannetje. Ook grappig zijn de zaken die hij er regelmatig uitfloept.

29087779_1027250044095060_3582873834425942016_n* “Jij mijn friendje zijn?”

Ik hoop niet dat het een fase is, maar de laatste tijd is hij bijzonder lief, voor ons en zijn zusje. Het is niet dat hij vroeger zo koel of afstandelijk was, maar hij komt steeds vaker knuffelen. Ook tegenover zijn zus is hij iets zorgzamer, van vragen of ze goed geslapen heeft tot vrijwillig zijn hulp aanbieden als ze niet vlot eet. Hij. Laat. Dan. Zelfs. Zijn. Eigen. Bord. Staan. I kid you not.

* “Jij mag nie muisjes kapot maken!”

Een stevige wind heeft onlangs van die groene mosbolletjes van het dak gewaaid op de oprit. Mijn vrouw had kort nadien op eentje getrapt en hij was blijkbaar not amused.

* “Wij moeten chocolade eitjes rapen!”

Vorige maand kregen we een kleine week lang de variant op ‘ik is wakker’ voorgeschoteld toen we zijn kamerdeur open deden. Hoe straf moet ge bezig zijn met eten als dat letterlijk het eerste is wat ge denkt en zegt als ge opstaat?

27877936_424228448008912_4741773499717124096_n* “Jij mag niet zo boosj zijn!”

Het begint blijkbaar op te vallen dat ik me vaak kapoterger en mij een ketter vloek in de auto. Zijn kopiegedrag blijft voorlopig beperkt tot een ‘mo how!’. Ik vind het nog altijd vreemd dat hij wel nog nooit een ‘godverdomme’ heeft opgepikt. Ook schattig dat hij dit zegt als mijn vrouw en ik eens foeteren op elkaar.

* “Mijn keeltje is vol.”

Dat is dan weer een variant op ‘Ik is genoeg.’

* “Ik eet ni graag wosteltjes.”

We kunnen absoluut niet klagen wat zijn eten betreft. Wij hebben zo’n zeldzaam kind dat zelf voorstelt of hij mag proeven. Dat het vooral elke keer is als ik een boterham met choco eet, nemen we er maar bij. En in tegenstelling tot wat hij beweert, speelt hij wel vaak zijn wortels naar binnen.

* “Pipi naar omlaag, hé!”

Hij plast al zittend dus. En gelukkig ook naar omlaag, ja.

27581411_218197458737654_4592279165750738944_n* “We moeten fostuigen!”

Zot worden als hij de stofzuiger in handen krijgt. Echt elk gaatje of hoekje moet er een keer of vijf na elkaar aan geloven. Drama als je na een halfuur aangeeft dat die vierkante meter toch echt wel gestofzuigd is…

* “Ik moete noesten!”

Hij is nooit moe, na school of in het weekend. Als ik vraag of hij moe is, dan is het antwoord steevast dat hij ziek is, keeltjepijn heeft en naar de dokter moet. Omdat we hem niet geloven, voegt hij daar de laatste tijd aan toe dat hij veel moet hoesten. Gevolgd uiteraard door een overdreven gekuch. Truken, meet de foor.

* “Ik vind leuk aan mijn kiekels.”

Hij is blijkbaar graag gekieteld.

 

– De vorige Kinderklap gemist? Hier vind je hem.

 

Categorieën

Kinderklap

4 reacties op ‘Kinderklap (II) Plaats een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: