Skip to content

Op rolletjes (2)

Zoals te verwachten werd het een hartelijke ontmoeting met Virginie, die als Indianennaam de-wildvreemde-vrouw-die-de-breedte-van-mijn-kont-wilde-weten heeft. In de garage stond mijn exemplaar te blinken en mocht ik al eens uittesten wat voor gedoe het is om zo’n rolstoel in je auto te plooien. “Mooi geprobeerd”, glimlachte ze breed, waarna ze het toch maar opnieuw deed, kwestie dat haar rolstoel niet door de voorruit vloog als ze kort zou moeten remmen. Oeps.

IMG_2774“Dat is wat ik vooral wilde tonen”, aldus Virginie. “Het is al niet simpel. En dan parkeren nog heel wat mensen zich onterecht op een blauwe parkeerplaats. Oude mensen zonder kaart of mensen ‘die echt maar vijf minuutjes weggeweest zijn’. Als je daar een halfuur moet blijven zitten… En dan moet je nog het geluk hebben dat het én een breed vak is én dat die ander niet te dicht staat.”

Want het is effectief klooien. De wielen gaan er makkelijk af, maar dan moet je het zitje nog over je schoot zien te krijgen. Allemaal goed en wel als je tijd hebt, maar als je een winkel of drie moet doen én het stortregent… holy hell.

Ik mocht mijn skills eens tonen in het centrum van Ieper, waar we elk apart naartoe reden. Ik vond al snel plaats en er reed net iemand weg uit een aangepaste parkeerplek. Maar Virginie bleek zo nerveus dat ze stomweg doorreed en het halve centrum van Ieper moest rondrijden om er opnieuw te geraken. We lagen allebei al in een deuk toen ik haar meteen wees op haar échte beperking: haar parkeerskills.

IMG_2777Maar goed, we waren er voor het serieuze werk. Een proefritje rond de markt verliep relatief vlot, maar de vele kasseien en voetpadverhogingen bleken niet bepaald aangenaam. Een koffie gaan drinken, dan maar. Vanuit de eerste tea-room die we passeerden zag ik een vrouw meewarig naar ons kijken. De zaak daarnaast zat goed vol. Dépot?, vroeg ik aan Virginie. “Niet rolstoeltoegankelijk.” Mimi’s? “Daar heb je twéé keer trappen.” Zucht.

Dan toch maar op goede hoop richting winkelstraat. Een groepje Britse studenten keek ook al alsof we een attractie waren, maar we sprongen nu eenmaal ook in het oog. Toen ik niet meteen de straat overraakte, stak een Indisch ogende man ongevraagd meteen een handje toe. You’re welcome, zei die en weg was hij. Ik bedacht me of de gemiddelde HLN-commentator nog zoveel racistische praat zou verkopen op zo’n moment.

Onderweg keken veel mensen op, vaak twijfelend of ze zouden aanbieden om je te helpen terwijl je sukkelt. Ik herken dat gevoel: je wil niet meteen op hen afstappen, maar je wil hen ook niet te veel laten sukkelen. Een vrouw wilde een winkel binnenstappen, maar hield halt tot we gepasseerd waren. Ik grapte ‘dat ze gelijk heeft, want wij hadden voorrang van rechts!’. Haar antwoord? ‘Dat we maar doen, vent, dat ze weet wat het is, dat haar man overleden is en jarenlang in een rolstoel zat. En dat ze echt compassie met ons heeft en een kaars voor ons gaat branden.’

Ge-ni-aal. Regel één met mensen in een rolstoel: geen medelijden en klets, zij gooide het al voor onze voeten. We waren een kwartiertje bezig.

IMG_2779We zagen dat het armoe troef was wat horecazaken en makkelijke opstapjes betrof, maar daar dook Maona op. Aangezien Virginie daar al langer heen wilde, het begon te regenen én het drempeltje er min of meer haalbaar uit zag, moesten we niet twijfelen. Gelukkig was de uitbater aanwezig en zelfs zonder één woord was hij meteen zo vriendelijk om ons het drempeltje over te helpen. Daarvoor alleen al verdient die mens het dat ge eens binnenspringt, beste lezer. Het grappige is dat zijn moeder bij ons werkt en ik haar goed ken.

Hij kent mij gelukkig niet, want ik schaam me kapot als hij zich, samen met zijn kompaan, een breuk sleurt om mij het stapje op te krijgen. Het is niet eens zo hoog, maar praktisch is het allerminst. De vrouw achter de toog heeft intussen uit zichzelf twee stoelen aan de kant geschoven en we hebben meteen een tafeltje vrij. Ik maak me de bedenking wat dit moet zijn op een zaterdagmiddag of als de uitbater er niet is, Virginie merkt dan weer op dat ze er een wiel op durft te wedden dat het toilet niet zo simpel bereikbaar zou zijn. We hoeven het gelukkig allebei niet uit te proberen.

Morgen op de blog: in de tweede koffiezaak worden alle registers opengetrokken en zie ik voor het eerst wat het meest ambetante is aan in een rolstoel zitten. Iets wat wij niet altijd zien, integendeel…

Categorieën

Uitgetest

8 thoughts on “Op rolletjes (2) Plaats een reactie

  1. Heerlijk eerlijk verteld.
    Mijn mama is al 20 jaar niet goed te been (eenzijdig verlamd). Als je je been voortsleept en half Ieper uit kasseien bestaat … En inderdaad, toiletten zo vaak bereikbaar via een trap.
    Hartje voor deze reeks!

  2. Inderdaad heerlijke reeks! Eentje die je nog lang zal bijblijven denk ik omdat de praktijk nog zoveel moeilijker is dan het vanop afstand bekijken.
    Torenhoog respect voor Virginie en alle andere op wielen rijders.

  3. oh Ieper is echt de hel. En ik moet dan alleen nog maar een rolwagen vooruit duwen soms, dus ik weet nog niet half wat het is om het zelf te moeten doen! Dépot heeft sinds enkele weken een lift btw, weet wel niet of hij al werkt. Vroeger had je Mimi’s wafels die volledig rolwagen-toegankelijk is, maar nu ook alweer gesloten.

  4. Heel fijne reeks dit! Ik heb me de bedenkingen over rolstoeltoegankelijkheid al honderd keer gemaakt in Amsterdam, maar nu je ’t zegt is Ieper eigenlijk niet veel beter waarschijnlijk, met al die ‘middeleeuwse’ klinkers en scheve trottoirtjes.
    Overigens heb ik me tijdens mijn enige twee bezoekjes aan Maona ooit ook telkens verbaasd over de vriendelijkheid en behulpzaamheid van de uitbater. Hij is er dus zeker democratisch mee 🙂 ‘k Zal nog eens langsgaan next time – goeie reminder, dit!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: