Skip to content

Leeuwin

“Mijn vriendin heeft twee flessen champagne koel staan. Eén voor het moment dat haar ex met zijn hoofd tegen de muur loopt. En een ander als mijn man dat doet.

Ze glimlacht boven haar kop koffie. We zijn zondagmorgen en pas na drie koffies begin ik me weer menselijk te voelen. Het is een heftige nacht geweest, veel te kort ook. Maar ze verbleken bij de heftige maanden bij haar, die bij momenten heel lang aanvoelden. Ze heeft de mouwen van haar rood ruiten hemd opgestroopt. Maar ook figuurlijk is ze er helemaal klaar voor. Ze is een leeuwin, eentje die de laatste tijd hard gevochten heeft. Ondanks die gapende wonde en ongelijke strijd heeft ze niet opgegeven.

lioness-profile-871294081185X8nZe heeft verloren, al lijkt het alleen maar zo. Een nederlaag is het niet, al moet ze nu haar wonden likken. Ze is niet heelhuids uit deze strijd gekomen, zoveel is duidelijk. Het is een strijd die nooit een winnaar oplevert, maar ze keert met opgeheven hoofd terug naar haar kroost, de kinderen voor wie ze dit allemaal gedaan heeft. Er is iemand minder om haar roedel te verdedigen, zo voelt het aan, maar haar strijdlust telt voor twee. Ze verdedigt wat ze liefheeft tot de laatste snik. En ze weet dat het niet simpel zal zijn. Dat die wonde nooit helemaal zal genezen en straks zal trekken, diep in haar vel, op de meest vervelende momenten. Maar het zal ook altijd een herinnering zijn dat ze dit kán, dat niemand haar nog op de knieën krijgt.

Ze staat voor heel wat uitdagingen dit jaar, zegt ze zonder woorden, terwijl ze me nog een koffie voorschotelt. Ze heeft er vertrouwen in, zegt ze, deze keer wel met woorden. Ik geloof haar, zelfs al vertelt ze wat hij in haar leven betekend heeft, hoe hij onder haar vel is gekropen. Onder de opgestroopte mouwen zie je hoe hij ook óp haar vel staat. Ze vertelt hoe ze hem heeft toegeroepen dat ze haar vel wel van haar eigen lijf zou kunnen scheuren. Maar ze heeft al een wonde en er is al te veel bloed gevloeid.

cub_mother_young_nest_nature_love_mother_and_child_young_animal-616295Ik geloof haar als geen ander dat ze dit te boven komt. Zeker als ze vertelt hoe ze maar versies en varianten van het gevecht blijft horen. Gemene uithalen naar de wonde, die alleen maar onzekerheid en zwakte verraden. De tijd zal aantonen dat ze de strijd, maar niet de oorlog heeft verloren. En dat er ooit een revanche komt, zeg ik. Dat het besef vroeg of laat zal komen, dat hij zijn leeuwin onherroepelijk heeft pijn gedaan, die vechtende moeder van zijn roedel, van zijn eigen vlees en bloed.

Het is een kwestie van tijd, zeg ik haar. Ze knikt. En we lachen als we veelbetekend naar elkaar kijken omdat zij de nagel op de kop slaat.

“En dan… champagne.”

Categorieën

Persoonlijk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: