Skip to content

De 17 van 2017: Instagram

Vorig jaar schreef ik hier al een overzicht van het jaar in Instagramfoto’s. Nu mag ik er eentje bij doen, maar het liefst had ik er nog twintig bijgeflanst en dat zegt al heel wat.

16110350_2083938161851356_2520519343117172736_n (1)2017 was op alle vlakken een boeiend jaar, bijzonder leerrijk en meer dan goedgevuld ook. Eentje van veel te weinig slaap, evenwel. Volgens mijn Fitbit haalde ik dit jaar gemiddeld net geen zes uur, wat eigenlijk veel te weinig is. Dat heb ik heel vaak gevoeld. Hoeveel ik mezelf heb voorgenomen om vroeger in mijn bed te kruipen… De jongste is ook niet de beste slaper. ’s Middags doet ze geen tukjes meer en we schrikken ook al niet meer als ze hier om kwart voor elf achteruit langs de salontafel loopt of in het holst van de nacht klaarwakker is. De oudste daarentegen… die zou nog steeds tot een stuk in de dag slapen.

16789313_156677068172785_4447021744007413760_nNochtans is een mens maar beter goed uitgerust. Begin dit jaar deed ik een bijzonder leuke perstrip naar Catalonië, toen nog niemand hier of in de rest van Europa wakker lag van Puigdemont en co. Heel wat verrassende uitstappen, fijne mensen leren kennen, een keer of twee de slappe lach gehad – dat was al even geleden – en in amper drie dagen meer dan twee kilo verdikt. Go figure. Als iemand mij dat ooit bij het begin had gezegd, toen ik solliciteerde voor een parttime bureaujob voor een lokale krant dat ik zoveel jaar later een kilometer in de Spaanse zee op een mosselbank zou staan, had ik eens goed gelachen.

16908018_1259797947439606_4162908995952050176_nOf die keer dat ik was uitgenodigd op de officiële voorstelling van Tomorrowland. Verwacht worden op een afgelegen parking bij Brussel, waar je moet inchecken en daarna geblinddoekt op een bus wordt gezet om dan een half uur later aan een hangar afgezet te worden en galagewijs binnengebracht wordt in een zaal waar dj’s spelen en een shitload aan fancy eten en drank te vinden zijn. En net als de aftelklok ten einde is, valt een doek van tientallen meters weg en staat daar opeens een vliegtuig. Qua marketingstunt vond ik dat schitterend, alleen al omdat het zo doordacht was en dat een zeldzaamheid is anno 2017.

14596874_270574403364204_6721416169456140288_n (1)Maar het is ook werken geblazen, al doet mijn Instagram-account vaak anders uitschijnen. Het is heel vaak vechten met deadlines, vloeken, zweten en schrijven op momenten dat een ander al lang in zijn bed ligt. Sinds maart zijn we een versnelling hoger geschakeld en werk ik nu officieel voor een lifestyleweekendmagazine. Geen kattepis, maar wel heerlijk uitdagend. Mijn televisiecolumn is gesneuveld, maar werd ingeruild voor een wekelijks televisieinterview en ook daar kijken we al lang voorbij de provinciegrenzen. Ik heb ook een vaste fotorubriek, mag af en toe iets uitproberen en ga regelmatig op stap met boeiende mensen.

17333762_655585804648210_3479789997937131520_n (2)Dat gebeurt veelal in de vorm van strandwandelingen. Een concept waar ik ook moest aan wennen, maar dat heel vaak verrassende gesprekken opgeleverd heeft. Ik heb deze foto er bij gezet, omdat die me logischerwijze erg is bijgebleven. Maar er zijn ook mensen geweest wiens gemoed plots volschoten en anderen die opeens zo openbloeiden dat ze diep in hun ziel lieten kijken. Een mooier compliment kan je als journalist niet krijgen. Het allerleukste is verder kijken dan die klassieke BV-facade en zien dat ze ook maar wat doen. Het enige verschil is dat zij de ballen hadden om iets gedurfd te doen met hun talent. En hoe fijn het ook was…

17438272_1284141901670818_7796303379629604864_n (1)Niets zou mogelijk zijn zonder mijn gezin, dat zo’n houvast is geweest in dat hele verhaal, alhoewel er heel wat tranen, hormonen en fases kwamen bij kijken. De jongste mocht dit jaar haar eerste kaarsje uitblazen. Ik had eerlijk gezegd wat vooroordelen over meisjes en mijn grootste schrik was dat ze een teer wezentje zou zijn. Maar ze is zo goedlachs, speels en ronduit een durfal. Ze staat bij momenten meer haar mannetje dan haar oudere broer, heeft een heel uitgesproken karakter en willetje, maar is tegelijkertijd ook zo lief en zorgzaam. Ze heeft ons leven compleet gemaakt, en toch is niets vanzelfsprekend.

18096066_1768753730016258_3470446300879650816_n (1)Wat mijn leven minstens even rijk maakt, is het leren kennen van nieuwe mensen. En hoe verder het uit je comfortzone ligt, hoe boeiender. Eind april stond er een perstrip naar Amsterdam op het programma. Eentje in het Engels, want er zouden alleen maar Denen, Ieren, Noren en tal van andere nationaliteiten van de partij zijn. Heel wat prachtige zaken gezien, waar ik anders nooit geweest zou zijn, mensen ontmoet met zo’n fijn levensverhaal en zoveel leuke verhalen opgepikt. Ik hoop dat ik dit soort ervaringen nog meer mag doen in de toekomst, want ik voel dat het van mij een betere journalist en mens maakt.

18298838_1359940204089275_7189005629724295168_n (1)Het is geen speciale foto, want wie ons kent, ziet ons vaak samen. Het is moeilijk om het daarover te hebben zonder klef of melig te worden. Maar ik prijs me zo belachelijk gelukkig met twee broers op wie je altijd kan rekenen en omgekeerd. Er wordt veel gezeverd, gestekt en ook wel eens met de ogen gedraaid. We hebben alledrie een uitgesproken karakter en naar de buitenwereld verschillen we enorm, maar au fond zijn we drie dezelfde. Dat klikt enorm en tegelijk botsen die kleine kantjes wel eens, omdat we ze herkennen bij onszelf. Op deze foto trainden we nog voor de Dodentocht, die we uiteindelijk wijselijk lieten passeren.

20590313_1253744378063907_7780719412918616064_n (3)Deze was er van een fijne wandeling op een mooie nazomerdag. Gewoon, wij met ons viertjes, naar een speeltuin en een bos. Dat mannetje op mijn schouders groeit zo hard en blijft tegelijkertijd zo klein. Hij weet vaak met zichzelf geen blijf en dat luisteren is elke dag een strijd. Eentje die we soms winnen en evenveel grandioos verliezen. Maar we leren er allebei uit. Want dat had ik niet gedacht bij het opvoeden van een kind, dat je daar zelf ook kleine lessen uithaalt. En dat het energie vréét, en tegelijkertijd ook opbrengt. Ik vraag me nog regelmatig af, hoe ik hier ben beland, op dit punt in mijn leven. Soms doe ik dat ook letterlijk.

20760009_2027794237448948_9106304259296591872_n (1)Zoals die keer dat ik op een weekdag richting Calais reed. Mijn vrouw schrikt eerlijk gezegd nog van weinig met mij en ze weet dat als iets in mijn hoofd zit, dat het er moeilijk uit gaat. Ik had op zondag een portefeuille gevonden in een parkeergarage in Oostende, van een gepensioneerde dame uit Calais, die heel ongerust was toen ik haar belde. Maar het gezicht van die vrouw toen ik ze zelf ging brengen: onbetaalbaar. Een cynicus zou zeggen dat ik ver ga om mijn ego te strelen, maar eerlijk: in een maatschappij waar ik steeds vaker egoïsme en zelfbelang zie opkomen, vind ik dit soort daden niet nobel, maar simpelweg broodnodig.

21294684_504174039928543_1773448827525660672_n (1)Dat geluk in kleine dingen zit, bewijst ook deze foto, die zo heel veel zegt. Onwaarschijnlijk hoe hij in januari vol goeie moed is begonnen aan zijn schoolleven, maar amper iets zei en zich steevast op de achtergrond stelde. Het heeft maanden geduurd vooraleer hij loskwam, beetje per beetje, ook dankzij een geweldige juf. De zomervakantie heeft hem deugd gedaan. Hij heeft een eigen tempo gevonden, rust misschien en in september is hij het nieuwe jaar ingegaan alsof hij nooit iets anders gedaan heeft. Die sprong, letterlijk en figuurlijk, maakte indruk. Het heeft me zelden trotser gemaakt.

21909360_542841689390855_6931779166488494080_n (1)Zoals deze foto. Het overvalt me soms op de meest onverwachte momenten, als ik mijn vrouw gadesla hoe ze met onze dochter staat te dansen in de keuken, als hij zegt dat hij ons graag ziet. Ik heb een shitload aan zotte dingen gedaan, van blobben tot een cursus gehaktballen draaien tot leren goochelen. Maar dit soort beelden geeft me echt een warm gevoel. Gewoon  het bos in, genieten van een heerlijke nazomerzon. Dat is echt letterlijk zuurstof en vitamines tanken. Want voor het eerst in heel lang stapten we op een traag tempo. En dat voelde vreemd en toch vertrouwd aan. Ik hoop op meer zo’n momenten.

22071472_696194097255772_1784737758221172736_n2017 is ook het jaar geweest dat een impact zal hebben op de komende jaren, aangezien mijn vrouw eind september ontslagen werd. Al blijft de term ‘op straat gezet’ nog altijd beter passen. Zij is de rots in die branding, diegene die zich recht houdt in alle chaos, die mijn vast punt is, en opeens zelf overmand wordt door onzekerheid. Dat was heel heftig en dat is het bij momenten nog. Omdat ze geen steun vindt bij mensen waar ze het zou moeten krijgen, of simpelweg van nul moet beginnen. Tegelijkertijd is het ook spannend dat haar plan B is weggevallen en ze nu voor haar plan A moet gaan. En dat verdient bloemen, geen medelijden.

22344087_1696438030397308_7864610646879371264_n (1)Eind oktober gingen we naar Bellewaerde, wat voor mij elke keer belachelijk veel jeugdsentiment is. Maar deze keer was het anders, omdat ik voor het eerst mijn favoriete attracties beleefde met een miniversie van mezelf. Het idee dat hij misschien diezelfde spanning en levensvreugde voelde als ik indertijd, maakte het helemaal af. Reken daarbij een stralende zomerzon, amper volk in het park en je kreeg quality time met de grote Q. Dit gezicht trok hij in het kindertreintje, nadat hij eerder nog de leeuwen van dichtbij had gezien. Het is een uitdrukking, één seconde lang, waarvan ik blij ben dat ik ze kon capteren. Puur geluk dit.

22429771_147594609312706_506083452550905856_n (1)Ik was eigenlijk niet zo goed voorbereid en het was allesbehalve een tijd om mee uit te pakken, maar ik heb dit najaar blessurevrij mijn eerste halve marathon in Amsterdam gelopen. Wie mij kent, met mijn gewicht, slaaptekort en hectisch ritme weet dat zoiets eigenlijk zottewerk was. Het was op de tanden bijten, een paar keer sterven, maar minstens even veel helemaal opleven. Dat we het combineerden met een weekendje, maakte het alleen maar fijner. En dat mijn broers er hun eerste volledige marathon succesvol konden afronden door samen over de meet te komen, was de kers op de taart. In 2018 nog eentje? Zeg nooit nooit.

22637449_1964665653857292_3406895989083078656_n (1)Het is het zoveelste jaar op rij dat ik tot mijn scha en schande moet vaststellen dat er niet veel tijd was voor de vaste en trouwe kliek vrienden. De momenten waarbij we wel samen waren, waren ronduit geweldig en ik hoop dat we volgend jaar toch dat iets vaker kunnen doen. Maar 2017 is ook het jaar waar nieuwe vriendschappen werden gesmeed. Als er iemand smalend doet over de tijd die ik steek in een blog of Instagram, denk ik er het mijne van. Want daardoor heb ik al mensen leren kennen met wie het heel goed klikt. Hier staat al een deeltje op van mensen waarvan ik oprecht blij ben dat ik ze heb leren kennen.

23421219_1944881389169517_9114219338562273280_nEén van de fijnste Instagram-foto’s van het afgelopen jaar is er eentje van nog niet zo lang geleden. Een gouden moment als vader als je dit ziet. In hun klein kampje in de living, met kerstlichtjes boven hen, alleen maar kussens rondom hen en een hele stapel leuke boekjes. Dit soort eenvoudige dingen maken het kind zijn zo geweldig. En dat als ouder kunnen of mogen aanschouwen is fantastisch, want ik heb dit jaar ook meer dan ooit geleerd dat dit soort zorgeloosheid lang niet iedereen gegund is. Als ik één iets mag wensen aan de mensen die ik graag zie, dan zijn het precies dit soort kleine, warme en gezellige momenten. Ik hoop dat iedereen dit in 2018 ook mag ervaren.

Categorieën

Persoonlijk

3 thoughts on “De 17 van 2017: Instagram Plaats een reactie

  1. woehoew ik sta er ook op! maf zeg! Mooi stukje. Zelf heb ik niet zoveel courage dit eindejaar, de laatste maanden waren keihard. Maar kijk, ook heel blij met alle ontmoetingen het voorbije jaar, gelijk hoe. Bedankt ook voor de baardensteun!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: