Skip to content

Het Gedacht De Pauw

De dag ervoor zat ik nog samen met een van zijn trouwe kompanen voor een interview en bejubelden we wat voor held hij eigenlijk was. Want kwestie van meteen wat context te creëren: voor mij is Bart De Pauw een icoon als het op televisievlak aankomt.

PCD0464-IMG0003.PCDWaar anderen Monthy Python bovenhalen als referentiepunt qua humor, kom ik altijd uit bij Buiten De Zone. Zoveel gelaagdheid, zoveel talent en zoveel humor… ik vind het 20 jaar later nog altijd hele straffe televisie. De Pauw heeft wat mij betreft geen enkel slecht programma gemaakt. Zelfs de zo verguisde Kinderpuzzel had meer positieve punten dan negatieve. Bovendien is hij zo diep verweven in dit medialandschap, dat het bijna absurd is. De onthullingen van grensoverschrijdend gedrag zijn dus een splinterbom zonder weerga en ik voorspel nu al dat dit nog jaren onderhuids voelbaar zal zijn.

Als iemand mij ooit zo belangrijk zou vinden om te interviewen en te vragen wat ik zou doen als ik de Lotto win, dan had ik al jaren een antwoord klaar: gratis werken voor Bart De Pauw, een voorbeeld op creatief, komisch en menselijk vlak. Dat laatste ligt nu heel moeilijk, sinds hij van zijn voetstuk donderde en vol op zijn gezicht gegaan is en plein public.

R2014_A0001_118308Ik was oprecht geschokt door het nieuws. Wat zich daarna ontvouwde, vond ik op veel vlakken interessant. Triest, maar wel interessant. Er was één gemeenschappelijke deler: ongeloof. Maar al snel zag je twee kampen ontstaan.

De een nam het woord heksenjacht in de mond, de ander zette hem op de brandstapel. Ook de reacties waren behoorlijk middeleeuws: er werd gevloekt, verketterd en gebrandmerkt, aan beide kanten. Wie tot hier gelezen heeft en zich nu afvraagt tot welk kamp ik behoor, is er aan voor de moeite. Want in tegenstelling tot die beerput die openging op sociale media, hou ik liever een pleidooi voor nuance. Eentje waarvoor ik ook richting collega-journalisten kijk. Zelfs kwaliteitskranten bundelden vrolijk tweets, de een al grofgebekter dan de andere, om hun dossier aan te dikken. Of reacties van BV’s, waar slechts een enkeling opriep om de kalmte en sereniteit te bewaren.

Het is grensoverschrijdend gedrag, daar kunnen we het over eens zijn. Als de situatie blijft zoals ze is vandaag, heeft hij niemand verkracht zoals Weinstein of ongevraagd zijn piemel getoond zoals Louis C.K., maar het blijft normvervaging en zonder meer fout. Ik mag oprecht hopen dat mijn vrouw of dochter het nooit mag meemaken: suggestieve berichten, waar ze zich ongemakkelijk, misschien zelfs onveilig, bij voelen. Want het is niet ok, het is nooit ok.

R0002_A0005_111752Het is niet simpel om de hele situatie objectief te bekijken. Als je een grote fan bent, als je zelf geconfronteerd bent met iets gelijkaardigs… Maar toch vind ik het onze maatschappelijke en morele plicht. Net als het luisteren naar de slachtoffers. Maar ik begrijp ook waar het schoentje wringt voor Bart De Pauw. Wat als hij op tien vrouwen het slechts bij een deel ‘meende’? Ik ken die creatieve sector van televisie, waarbij deadlines en stress welig tieren, waarbij gezever en gezwans heel vaak een uitlaatklep is. En wie hem ook maar een beetje kent, weet dat het een handelsmerk is van De Pauw. Ik wil dus best geloven dat hij bij dat andere deel een inschattingsfout gemaakt heeft of het niet zo bedoeld had. En dat hij niet wil afgerekend worden voor allemaal of toch minstens zichzelf wil verdedigen of de zaak uitklaren. Daar heeft hij, of je dat nu leuk vindt of niet, ook recht op. Niemand moet zijn proces gemaakt zien in de media, geen enkele partij.

R0001_A0007_50558

Want dat legt het hele grote pijnpunt en de basis van dit alles bloot: een gebrek aan open communicatie en veilige omgeving om dat te doen. Geen enkel slachtoffer zou moeten de noodzaak voelen om anoniem te getuigen of schrik hebben voor represailles. En dat geldt lang niet voor de media, maar voor elk bedrijf, waar hormonen of geld het klimaat bepalen.

Dus mag Bart De Pauw hier zomaar mee weggeraken? Nee. Moeten we dat in proportie zien in vergelijking met een Weinstein of C.K. Ja. Mogen we een mening hebben? Uiteraard. Moet die genuanceerd en beleefd blijven? Absoluut. Blijft Bart De Pauw een televisieicoon en stichtend voorbeeld als het over televisie maken gaat? Helemaal. Dringt zelfreflectie en passende excuses zich op? En nog geen beetje.

5607069Persoonlijk hoop ik dat we zelfoverschrijdend gedrag bespreekbaar durven maken en de wereld uithelpen, hoe naïef dat ook klinkt. Eerherstel gaat niet meer lukken voor De Pauw. Als hij hier ooit min of meer ongeschonden uit wil komen, moet hij stevig door het stof, eerst en vooral bij zichzelf en de slachtoffers, pas later bij het grote publiek als voorbeeld. Tot dan moeten we collectief onze middeleeuwse meningen voor onszelf houden over de hele Bart De Pauw-kwestie. Openlijk in alle eerlijkheid durven praten over de thematiek, zonder daarbij meteen met vingers te wijzen. En het aller-, allerbelangrijkste in dit hele verhaal: met diezelfde open geest leren luisteren naar elkaar. Als we dat al eens zouden doen, dan zijn we al halfweg. Meer dan halfweg. (Foto’s VRT)

Categorieën

Televisie

7 thoughts on “Het Gedacht De Pauw Plaats een reactie

  1. Top,
    Misschien enkel dit, excuses zijn er wel geweest in zijn allereerste bericht, al wist hij niet aan wie ze te richten, maar dit lijkt ieder snel te vergeten na laatste bericht v de ceo dat hij zich beter zou excuseren..

  2. De vrouwen die door Bart De Pauw belaagd werden met sms’jes hebben niet anoniem getuigd. Hun namen zijn bekend bij de vertrouwenspersoon van de VRT. Het siert de VRT dat ze een veilige omgeving gecreëerd hebben waar vrouwen terechtkunnen met klachten over grensoverschrijdend gedrag.

  3. Absoluut. En dat klopt, daarom schreef ik ook bewust niet ‘anoniem bij de VRT’, maar bedoelde ik het algemeen, en niet alleen in dit geval dus. Bij de kranten kwamen overigens naar verluidt wel weer veel anonieme getuigenissen binnen uit schrik, vandaar.

  4. Een verademing om een genuanceerd stuk te lezen. En ik pleit ervoor om onze meisjes assertiever te maken. Direct aangeven wat ze niet willen. Of wat niet gepast is. Zonder schaamte. Een blijk van respect voor vooral henzelf. Maar we zijn dat niet geleerd. We leren vooral lief zijn en beleefd. En jongens reeds vroeg aanleren wat niet kan. Hoe je met meisjes omgaat. Een taak weggelegd voor alle ouders. En vooral leren communiceren met elkaar. Want het kan best dat men niet doorheeft dat iets niet kan, wat voor een andere persoon wel kan. Niet makkelijk maar door erover te praten kan je het duidelijk maken.

  5. Bert,

    Ik gaf bewust nog geen mening via sociale media, want men zit niet te wachten op mijn mening en ik vind dit een zeer moeilijke kwestie. Maar beter dan u zou ik het niet kunnen omschrijven. Knap! Helemaal akkoord!

    Groeten,
    Kevin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: