Skip to content

Herfst in ons hoofd

Wie mij volgt op Instagram, weet dat ik allesbehalve een saaie kantoorjob heb. Het ene moment sta ik in de Vooruit voor een optreden waar ze glitters in mijn baard smeren, het andere moment doe ik een workshop gehaktballen draaien in hartje Brussel of maak ik strandwandelingen met bekende mensen. En ondertussen combineer ik fotopagina’s en lifestylereportages met een blik achter de schermen van een nieuw rusthuis of verdiep ik mij in de begroting op de plaatselijke gemeenteraad. Hashtag never a dull day.

23164545_339000536564776_9207082836513783808_nVakantie is een vreemd beestje voor mij, ook al omdat ik in een sector meedraai waar je niet zomaar twee weken off the grid gaat. Vakanties voelen aan als lange weekends, momenten waar mijn energielevels op zijn en moeten heropstarten. Dan word ik de meest saaie mens ooit en de zetel mijn beste vriend. Dan kan ik al blij worden van op mijn dooie gemak naar de supermarkt te trekken. Ook mijn vrouw heeft een heftige periode achter de rug, terwijl er bij mij achter de schermen heel wat beweegt op carrièrevlak. Die paar dagen vakantie vorige week waren dus meer dan welgekomen.

Tijd voor het gezin, uitstapjes, vitaminen tanken, adem halen. Misschien kon er nog wel eens een date met ons tweetjes vanaf. In werkelijkheid gingen we de vrijdagavond voor de herfstvakantie naar de dokter met de oudste en kotste de jongste in de terugweg de achterbank onder. Een paar ambetante nachten, een doktersbezoek of drie, een röntgenfoto en bloedafname later bleek de oudste een longontsteking te combineren met klierkoorts, terwijl de jongste een bacterie heeft uitgezweet. That happens en daar moet je niet over klagen als je kinderen hebt, vind ik zelf.

23164026_1971191166468963_8502527579415117824_nMaar toen bleek dat opeens een gedroomde cocktail om zijn kleine hormonen vrij spel te geven. We hebben de befaamde terrible two-fase ruisloos zien passeren, maar sinds zijn derde verjaardag haalt hij zijn schade meer dan in. Hij stelt ons geduld op de proef, vraagt belachelijk veel aandacht, daagt ons uit en nog meer: hij weet het zelf niet allemaal even goed. Zijn eigen vrolijke zelf kan opeens helemaal omslaan door iets compleets onnozel. Het ene moment zorgt hij zo geweldig lief voor zijn zus, het andere moment kan hij geen enkel stuk speelgoed in haar handen verdragen. Ik moet er niet over zwanzen: er gaan maar weinig dagen voorbij de laatste maanden waar hier géén traantjes vloeien. Het is alsof we het orkaanseizoen zijn en de minste windvlaag is goed voor the perfect storm, zoals de laatste week.

23098848_928143597333865_4845613959119634432_nEn soms, maar echt heel soms, gaat die storm even liggen en krijg je dit. Regent het buiten. Is de herfst echt voelbaar. Valt met de duisternis ook een stilte over het huis. Kan er een spontane knuffel vanaf en zeg je hem ‘dat het allemaal wel ok is, klein ventje van mij’. Dat je het begrijpt, zelfs al doe je dat eigenlijk niet. Dat hij moet lief zijn, want dat we ons best doen. Hij knikt, lijkt het echt te begrijpen, zijn hoofd diep in mijn schouders begraven. Hij is blij als je zegt dat je pannenkoeken gaat maken. Dan wacht hij geduldig tot het deeg klaar is, daar op dat aanrecht. Slaat hij zijn arm rond zijn zusje als ze er bij komt. Toont hij weer zo belachelijk klein, breekbaar en lief. In de achtergrond weerklinkt Eric Clapton en beschrijft hij dit beeld perfect met Wonderful Tonight. Het duurt niet lang, dat moment. Misschien een gitaarsolo lang. Tot hij die pannenkoek uit de pan wil, ‘niet déze!’, zijn siroop drinken pure horror vindt en het niet meer fijn vindt om in zijn eigen bed te slapen. Nee, het duurt echt niet lang, die vakantie. Die rust, die stilte, dat blij zijn. Maar het komt dieper binnen dan vroeger, die warme momenten, die eenvoud en dat samen zijn. En het doet deugd, als geen ander.

Categorieën

Persoonlijk

One thought on “Herfst in ons hoofd Plaats een reactie

  1. Man, da’s schoon neergepend… 🙂 En helemaal waar met wat je afsluit.
    Oh, en btw… hier loopt er enen van 10 jaar rond, die periode waar je nu doorgaat blijft nog efkes, ze. Just saying… 😀

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: