Skip to content

Lekkers #VANRSL: Comptoir Magrite

Wat? Lunch, koffie en apero.
Waar? Delaerestraat 20, 8800 Roeselare.
Wie? Ann Vinckier en Griet Braet.

LEKKERS#VANRSL logo

In het hart van de Rodenbachstad, aan het rondpunt bij de Sint-Alfonsusstraat en Delaerestraat, ligt het kleine maar gezellige Comptoir Magrite. Op de plaats waar vroeger een klein naaiwinkeltje zat en een tijd geleden een wijnbar vind je nu een familierestaurant. En dat mag je letterlijk nemen.

20170921-Comptoir Magrite-1

Mama Ann Vinckier (53) is afkomstig van Sint-Eloois-Winkel. Griet Braet (24) heeft niet meteen een band met een bepaalde stad of gemeente, omdat ze al vrij vroeg op internaat ging, maar voelt zich naar eigen zeggen wel thuis in Roeselare. “Al valt het hier ’s avonds en op zondag wel snel stil. Veel studenten keren terug van Kortrijk, Brugge of Gent, waar ze tijdens de week al uit geweest zijn. Misschien ligt het ook daaraan.”

20170921-Comptoir Magrite-7

20170921-Comptoir Magrite-6Zelf heeft ze er meer dan actieve studentenperiode op zitten. Na een rondleiding op hotel- en toerismeschool Spermalie was ze op haar twaalfde helemaal verknocht. “Koken doe ik graag, maar nog liever doe ik hospitality: mensen ontvangen en soigneren.”  Toen Griet afstudeerde, besloot ze nog een andere diepgewortelde interesse na te streven en ze ging geschiedenis studeren. “Een vreemde combinatie? Niet zozeer”, lacht Griet. “Mijn thesis ging bijvoorbeeld over kookboeken in de periode van 1650 tot 1750. In die tijd werd dat geschreven door de aristocratie en de stedelijke elite. Dat merk je ook aan de recepten, waarmee ze vooral indruk wilden maken. Door veel specerijen te gebruiken bijvoorbeeld, omdat die veel geld kostten. Maar je ziet ook gaandeweg zo de geletterdheid bij vrouwen groeien, omdat ze zichzelf min of meer onderrichtten op die manier. Maar het was geen simpele opdracht, omdat veel kookboeken uit die periode in privéhanden zijn.”

20170921-Comptoir Magrite-4

Maar daar stopte het niet voor Griet. Na haar studies volgde ze nog een jaartje Cultuurmanagement, wat economisch meer kansen bood op de arbeidsmarkt, maar dat was geen onverdeeld succes. Na haar studies ging Griet aan de slag in een sanitair- en verwarmingsbedrijf, maar ze was te creatief, ondernemend en vooruitziend om daar te blijven.

20170921-Comptoir Magrite-9

Mama Ann was intussen al dertig jaar actief in de betonsector, meerbepaald de verkoop van industriële prefabelementen maar droomde stiekem altijd al van een eethuisje. “Met mijn mama fantaseerde ik al een tijdje voor een eigen zaak en toen we in mei 2016 op dit pand botsten, kwam alles in een stroomversnelling.” Voor de naam kwamen ze uit Comptoir Magrite. “Dat laatste verwijst naar ‘ma en griet’, dus niet naar Magritte, nee. Dat mama haar tweede naam Margriet is en we ook invloeden hebben van de Franse keuken, is een leuke bijkomstigheid.”

Toen de plannen realiteit werden, was het hard werken: op vrijdag had Ann haar laatste werkdag bij de vorige werkgever om een dag later al achter de kookpotten te staan.

20170921-Comptoir Magrite-10

Het merendeel van het interieur werd behouden, maar uiteraard gaven de twee er hun eigen twist aan. Voor de extra accenten klopten ze aan bij Maarten Schaubroeck. Hij is de zoon van de vriend van Ann Vinckier, architect Guido Schaubroeck, en ook een bekende  kunstenaar-ontwerper. Roeselarenaars zullen ongetwijfeld al enkele werken opgemerkt hebben, zoals de stelling met de wijnflessen aan de Vinotheek en de verroeste uitkijkpost aan de kop van de vaart. “Maarten maakte een stuk voor het terras vooraan, enkele terrasmeubelen achteraan. Het terras vooraan en achteraan willen we volgend jaar een upgrade geven. Omdat het tuinterras wat ingesloten is, hoeft het niet altijd heel warm te zijn vooraleer je er kan zitten.”

20170921-Comptoir Magrite-3

Ann en Griet openden hun zaak op 23 december vorig jaar. “Twee dagen voor Kerstmis lijkt een vreemde keuze, maar er waren veel kerstshoppers in de stad en omdat we weinig publiciteit hadden gemaakt, gaf het ons allebei ruimte om geleidelijk aan op te starten.” Want Griet ontkent niet dat het moeilijk was in het begin. “Het is wat zoeken geweest, ja. Je stelt het je romantisch voor, maar achter de schermen is het hard werken. Bovendien is mijn moeder altijd zeer bedreven geweest, ze stond op en ging slapen met haar werk en nu was er een compleet andere mentaliteit en werkritme vereist.”

20170921-Comptoir Magrite-8

“Dat botste wel eens, maar het voordeel is dat je als moeder en dochter alles na vijf minuten weer vergeten bent. Bovendien hebben we dezelfde karakters. We zijn niet koppig, maar krijgen wel graag onze zin. (lacht) Maar we zijn heel goed op elkaar ingespeeld. Er is ook geen eenduidige baas, we werken vooral samen. Ik zorg voor de salades en de service, maar kan desnoods bijspringen in de keuken. De mise-en-place en het koken neemt mijn moeder voor haar rekening.”

Over de keuken en de kaart was er nooit de minste twijfel. “Mijn moeder en ik hadden vroeger na een drukke week niet altijd zin om te koken op vrijdagavond, dus trokken we al eens naar het Walhalla, voor iets vers, gezond en gevarieerd. Iets wat je thuis ook zou eten: simpelweg lekker.”

20170921-Comptoir Magrite-2

“We hebben geen vaste kaart. Je vindt er altijd wel een quiche, spaghetti of salade op, maar voor de rest gaat het heel breed. Frietjes hebben we niet, bij een stoofpotje serveren we bijvoorbeeld eerder vergeten groentjes. We willen een bewuste keuken brengen. Mensen staan veel meer stil bij wat er op hun bord komt, dus koken wij ook met ons gezond verstand. Eerlijk biologisch als het ware.” Dat verhaal proberen ze ook door te trekken. Het groenafval gaat bijvoorbeeld netjes richting haar grootvader, een 91-jarige landbouwer op rust, die alles verwerkt tot compost.

Afwisseling staat centraal op de kaart. “Ik wil daar niet in vastroesten. Ik ga regelmatig op zoek naar nieuwe frisdranken of wijntjes, die aansluiten bij ons concept. Alles wordt ook zelfgemaakt, tot de taart toe. Voor het ijs hoeven we maar de straat over te steken tot bij Boule de Glace. Ik werk graag lokaal. Op dinsdag ga ik naar de markt om groentjes te halen en we zijn ook van plan om samen te werken met De Lochting.”

20170921-Comptoir Magrite-5

Hoewel de zaak intussen op punt staat, blijven Griet en Ann vooruitkijken. Maar uitbreiden is hun ambitie niet, integendeel. “Als ik wil groeien, is dat vooral in kwaliteit, niet in kwantiteit. Het boeiendste is en blijft het ontvangen van mensen, hun verhaal leren kennen. Die persoonlijke benadering, dat maakt het zo fijn. In de keuken blijven we altijd zoeken naar nieuwe recepten en proberen we foodpairing uit. We kijken ook in onze gerechten verder: een recept met curry halen we eerder uit een Indisch kookboek dan uit eentje van een Vlaamse chef. Voor sommige kruiden moet je dan al eens verder zoeken, maar we willen gewoon in alles wat we doen oprecht en authentiek zijn, zo simpel is het.

Alle praktische info vind je op de Facebookpagina van Comptoir Magrite.

Tekst: ©BertnBreakfast / Foto’s: ©FotoFever

Categorieën

Lekkers #VANRSL

One thought on “Lekkers #VANRSL: Comptoir Magrite Plaats een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: