Skip to content

Vakantie in eigen hoofd

“En goa je ip reize?”

Het was ongetwijfeld zowat de meest gestelde vraag aan de koffieautomaat vorige week. Het antwoord is daarop steevast hetzelfde als het niet richting een zwembad in Zuid-Frankrijk, Italië, Spanje of Turkije gaat: “Nee, thuis een beetje werken.” Geen melk, geen suiker, zwart, het is nodig.

20065902_116171105682087_6030573484508184576_nAlsof je thuis niet op je lege krente kan of mag zitten, maar de handen uit de mouwen moét steken. Alsof je thuis moét blijven omdat het werk voorrang krijgt. Al begrijp ik wel dat het een heel gedoe is om uit te leggen waarom het er dit jaar financieel niet vanaf kan of waarom de kinderen al zo vermoeiend zijn zonder dat je twee landen verder in een zinderende hitte moet tjoolen. Want vakantie dient om vitaminen te kunnen tanken. Want met koffie alleen red je het niet.

Ook hier doen we van staycation, zoals dat zo belachelijk heet. Hoe simpeler, hoe beter. Naar het stripfestival op mijn eentje, naar een carnavalsstoet met mijn broers en de kinderen of godbetert naar de schoenwinkel… echt, hoe eenvoudiger, hoe ontspannender. Soms is alles al zo ingewikkeld genoeg, of maken we het zo, dat de simpelste zaken de beste zijn, hoe cliché het ook klinkt.

20181322_323114834803745_1589069893007835136_nHet moet gezegd: het is wat wennen. Omdat ik tijdens het jaar al veel op pad ben, ben ik heel blij om nu even de pauzeknop in te drukken. Vorig jaar heb ik te veel energie gestoken in mijn gin-project en het jaar daarvoor deed ik nog mijn babyfoto’s, dus is het voor het eerst in veel te lange tijd dat dit echt aanvoelt als vakantie. En je voelt dat je in deze twee weken vakantie elke dag propvol wil steken, omdat je die quality time met je gezin wil inhalen én hen hele fijne vakantieherinneringen wil meegeven. En het is simpelweg afkicken van al dat plannen. We moeten niet, we mogen weer efkes.

Echt helemaal ontspannen zit er uiteraard niet in, met twee kleine pagadders. Tijd hebben om op het gemak zelf je pizza te maken, is geweldig, maar dan moet de oudste twintig keer op een halfuur tijd krijsen omdat hij wél pizza wil en – moord! brand! – zeker géén pizza, mama, zot! Of dat je met een kleurrijke parasol naar de zee trekt, maar je die ziet voorbij vliegen met mijn madam erachter aan, terwijl je op dat moment alle truken van de foor moet uithalen om de oudste geen paniekaanval te doen krijgen als hij met zijn voeten in het water staat. Wat hij een halfuur later wel vrolijk doet als blijkt dat zijn zusje het liefst van al in het water zou duiken.

19984961_505405926517817_3891210889520480256_nHet doet me weinig als mijn Instagram overspoeld wordt door zonnige foto’s in het buitenland. Ik ben blij voor hen, echt waar. Het weer is er vast beter, ja, maar vakantie draait voor mij rond je eigen tempo terugvinden. En dat lukt in mijn geval het best in mijn eigen omgeving. Als ik het hier kan terugvinden, dan elders ook. We leven op het ritme van onze eigen goesting en dat van de kinderen. Gaan we na die leuke dag aan zee nog wat kleins uiteten? Let’s go. Springen we eens binnen bij mijn grootmoeder? Kom, we rijden rond.

Ik geniet voor het eerst in jaren weer oprecht van vakantie. Pas de avond ervoor of ’s morgens aan de ontbijttafel overlopen wat je wil doen, de kinderen laten slapen tot respectievelijk kwart voor tien en half twaalf zoals vandaag… dat is voor mij genieten.

20181389_351096185309826_5397862975753158656_n

Het allerfijnste? Elke avond als we de oudste in zijn bed steken en nog even naar buiten kijken, zwaaien naar de omgeving en alles benoemen wat we zien, overlopen we nog eens de dag. Dan zegt hij mij enthousiast na wat we hebben gedaan. Tuurtje en Lotje gezien! Paddepoep eten! Winkel weesj! En dan komt elke avond het beste moment van de dag, dat als geen ander vakantie in mijn hoofd typeert. “Het was een leuke dag, hé, vandaag?”

Dan switcht hij naar zijn zwaardere stem en zegt hij het met een stem van opluchting en zo West-Vlaams als het maar kan: “Jao, hé!” Daar kan geen reis tegenop.

Fokking heerlijk.

 

Categorieën

Persoonlijk

6 thoughts on “Vakantie in eigen hoofd Plaats een reactie

  1. Wij zijn wel in Italië maar wij plannen niets, we zien wat de dag brengt. De kinderen amuseren zich rot maar m’n jongste van 6 vraagt iedere dag wanneer we naar huis gaan omdat hij thuis wil werken (slaan met een hamertje op een blok hout) :o) Geniet van jullie verlof en van Elkaar!

  2. Altijd een goed teken als ik stukjes voorlees aan Bert 🙂
    Wij vieren ook vakantie in eigen hof en ’t is hier goe. En soms eens een uitstapke: heerlijk.

    Kinderen die zo uitslapen!? Wat gaat dat geven als ze puber zijn.

  3. Wij zijn hier ook net aan twee weken staycation (heeft iemand daar een beter woord voor?) begonnen, en wat jij omschrijft vat het perfect samen: vitaminen tanken op eigen tempo, dat is waar het allemaal om draait. Fokking heerlijk indeed!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: