Skip to content

Storm

“Just stop your crying.
It’s a sign of the times.
We gotta get away from here.
We gotta get away from here.”

“Zegt die naam je iets?”, vraagt ze. Ik knik. Zoek zijn foto op en herken hem. Paar keer mee moeten samenwerken, net genoeg voor dat vriendschappelijk knikje als we elkaar kruisen in de gang. “Zijn vrouw heeft zelfmoord gepleegd.” Ik zie foto’s, heel veel foto’s passeren als ik verder kijk. De laatste foto op Instagram is een gelukkige gezinsfoto, amper een maand geleden. Find your tribe. Love them hard. Het onderschrift past bij de foto. Hij de borst trots vooruit, zijn zoontje van een goed jaar oud op zijn arm, de ander rond haar. Stevig.

magnus-lindvall-4410Het is stil aan de andere kant van de lijn. Mijn vrouw moest ook een paar keer met hem samenwerken en ik voel haast aan haar stem, bijna onhoorbaar, dat het is aangekomen. In het hoofd van mijn vrouw stormt het, al dagen, weken, maanden. Maar het is geen orkaan, geen allesverwoestende cycloon van categorie vijf, die alle gedachten en gevoelens alle kanten uitblaast tot er alleen maar puin en pijn overblijft.

“Hoe en waarom doet er eigenlijk niet toe”, zegt ze meteen. “Oordelen heeft geen zin.” En toch blijft het al dagen door ons hoofd spoken. Als we kijken naar onze dochter die dezelfde leeftijd heeft, als onze zoon zijn kaarsjes uitblaast op zijn verjaardagstaart en we elkaar betekenisvol aankijken.

We zijn gelukkig, zij en ik. Gaan regelmatig op onze bek, alleen of samen, voelen hoe we soms meer energie kwijtspelen dan we vitaminen tanken en leveren elke dag wel een gevecht met het huishouden, deadlines of onszelf. Het klinkt klageriger dan het is: we zijn nog altijd fijn verwonderd over die extra dimensie aan ons leven en wat zoiets doet in ons hoofd en ons hart.

Wat doen we elkaar soms ook aan, vraag ik me dan af, op een moment dat alles weer even stilvalt. Altijd maar vooruit willen, grenzen verleggen, meer verlangen van onszelf, van alles, van iedereen. Soms moet het ook gewoon maar eens goed genoeg zijn. Het moet godverdomme maar eens gewoon goed genoeg zijn.

Just stop your crying,
Have the time of your life.
Breaking through the atmosphere
And things are pretty good from here.
Remember everything will be alright.

Categorieën

Persoonlijk

3 thoughts on “Storm Plaats een reactie

    • Ik zag je bij de gemeenschappelijke vrienden. Ik kende ze niet en ik vind het al onwezenlijk, dus ik kan me het amper inbeelden voor mensen die dicht bij haar of haar man stonden. En toch, het idee alleen al, met zo’n klein kindje… Damn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: