Skip to content

Negen redenen om zwerfvuil te rapen

Wie je ook bent en wat je ook doet… we willen allemaal een verschil maken. Soms haalt dat veel uit, soms helemaal niets. Een paar jaar geleden meldde ik mij impulsief aan om mee te doen aan de lokale zwerfvuilactie.

1737465_1386707348316080_1787415684_n

We deden toevallig de uitgebreide variant van mijn looproute en ik was verbijsterd wat er allemaal uit de dijken werd gehaald.

Het is bijvoorbeeld schrikwekkend om te zien hoeveel bierblikken er achter het stuur binnengekapt worden en daarna in de gracht worden gekieperd. Een paar maand geleden stuurde ik een mailtje naar de groendienst van de gemeente, met de melding dat ik mij wilde engageren om een route voor mijn deur maandelijks zwerfvuilvrij te maken. Twee dagen later dropten ze een rol vuilnis- en PMD-zakken met een oppikstok en handschoenen aan mijn achterdeur. Dus sinds een tijdje gaat den dezen on a roll, picking up zwerfvuil like a boss.

Negen redenen waarom jij dat ook kan of moet doen:

1. Je kan mensen schuldig doen voelen!

Keihard! Die meewarige blikken van passanten als ze jou in dat fluovestje, vuilniszakken op de rug en een half been in een dijk zien staan, spreken voor zichzelf. Het is toch uit bewondering, hé? Watte? Compassie?! Shit. Enfin, de kans dat iemand de boodschap begrepen zal hebben, is klein, denk ik. Maar als de mensen je zién opruimen, beseffen ze maar weer eens dat het toch iemand moet doen. Met wat geluk gooien ze de volgende keer thuis hun afval weg.

2. Je kan scoren bij de buren!

Ik doe elke maand mijn vaste looproute van drie kilometer en heel vaak zwaaien passanten of mensen uit de straat. Waar ze anders amper opkijken, maken ze nu opeens een babbeltje, alsof ze nu een excuus of aanknopingspunt gevonden hebben. En ze zijn wel degelijk dankbaar, jawel. Een propere buurt is een blije buurt.

3. Je gaat op ontdekking.

IMG_20170626_170817_711_1498490020884

Zie het niet als zwerfvuil rapen, maar als een schattenjacht! Ik ben altijd ergens wel benieuwd wat ik deze keer ga aantreffen: een motorhelm, een volle fles fruitsap (die niet over datum is), voorverpakte lasagne (wel over datum), een mes of elektriciteitsdraad… spannend! Tja, een mens moet met de simpele dingen content zijn, zekerst?

4. Geen materiaal? Geen excuus!

Klop aan bij de groendienst van de gemeente en ze voorzien maar wat graag extra hulpmateriaal.

5. Je hebt er wél tijd voor.

‘Ik begrijp niet dat jij daar tijd voor hebt’, zal iemand uit mijn naaste omgeving wel denken. Wel, dan kan ik even goed niet begrijpen hoe iemand tijd heeft om ’s avonds naar de televisie te kijken. Op vrijdagavond is er geen bal op televisie en op zondagmorgen slapen de kinders uit. De goesting ontbreekt al eens, ja, maar je vindt altijd wel een gaatje. En als je jezelf voorneemt om zoiets één keer per maand te doen, dan leg je de verwachtingen ook niet te hoog.

6. Je maakt een verschil.

Echt wel. Ik vind het triest dat ik alweer stukken isomo in de gracht zie of blikken langs de weg, maar foeteren helpt niets. En ja, het is een ander zijn vuiligheid en het is frustrerend als je de volgende morgen (true story) op honderd meter van je deur opeens weer vier lege blikken/flessen ziet liggen, maar iémand moet het doen. Als je het niet voor de gemeenschap of je straat wil doen, doe het dan voor jezelf, je kinderen of de mensen rondom je. Again: propere buurt, blije buurt!

7. Je kunt er wat aan verdienen!

IMG_20170623_223933_925_1498490021161

Ik wist het pas nadat ik me had aangemeld, maar als ik de groendienst regelmatig inlicht van mijn route en die zichtbaar onderhou (lees: vuilniszakken aflever, uiteraard zonder eigen vuiligheid), dan storten ze op het einde van het jaar netjes 25 euro op mijn rekening. Als je het uitrekent, verdien je zo slechts één euro per uur, maar fuck it. Het zijn de meest trots verdiende centen die ik in de spaarpot van mijn kinders steek.

8. Je eet toch liever ook geen plastic?

Heel wat studies wezen al uit dat plastic in hele kleine hoeveelheden in ons voedsel terechtkomt. Als de graskanten gemaaid worden en daar geraken enkele blikken in vermalen, dan belandt dat uiteindelijk zo bij het groenafval – of nog erger – in het eten van de dieren. Kleine stukjes metaal kunnen de maagwand van een koe doen scheuren en dat is naar verluidt een verschrikkelijk pijnlijke dood. En ‘het is maar een koe’… totdat het je hond of kat zou overkomen.

9. Je verbrandt caloriëen.

En nog geen beetje, nondedju. Voor mijn route van 3 km ben ik al snel anderhalf tot twee uur zoet. En geloof me, als ik thuis kom, dan heb ik gezwéét. En heb ik zoveel gebukt dat ik geen squats moet oefenen in de fitness (alsof ik dat al doe, bahaha). Om nog maar te zwijgen van een goeie wandeling in open lucht, hoera! Waar wacht ge nog op?

Categorieën

Uitgetest

6 thoughts on “Negen redenen om zwerfvuil te rapen Plaats een reactie

  1. ohja, dat klinkt leuk om met de kinderen te doen zelfs. Ik zie tijdens het lopen ook heel wat rare dingen. En zo’n pakding lijkt me ook gewoon leuk om iemand mee te knijpen 😀

    • En ik heb er drie gekregen, dus ik durf hier al eens achter de kinders zitten ermee, en omgekeerd. 😀 Maar de bedoeling is ook om op termijn (als ze iets groter zijn) ze eens mee te nemen met een bolderkar of zo. Voor hen wordt zoiets pas echt een schattenjacht.

    • Ja, hé. Ik denk wel dat de meeste dat doen. Of toch zeker in de kleine dorpen. Toen ze onlangs mijn zoon zagen sukkelen met handschoenen van mijn vrouw, diepten ze er prompt op het containerpark een paar op kindermaat op. Geweldig. 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: