Spring naar inhoud

Drugs op het werk dankzij biohacking?

Van mijn journalistieke opleiding blijven de lessen communicatie me het meest bij. Ze werden immers gegeven door iemand die zichzelf een sociobioloog noemt, maar in werkelijkheid vooral leek op een gefrustreerd ogende tweelingbroer van Willem Dafoe. Hij toonde aan hoe alles op vlak van marketing kon gereduceerd worden tot oerdriften en klassieke psychologie, net niet tot in het kern van het DNA van de mens.

neuronsfiringbrocasareaIk moest er aan denken toen ik onlangs een stuk las in de GQ van januari over biohacking. Biowadde? Simpel gesteld: biohacking is de wetenschappelijke zoektocht naar het verleggen van onze lichamelijke grenzen. Het is niet zozeer het nastreven van het eeuwige (of toch veel langere) leven, maar eerder manieren om onze productiviteit op te drijven, door langer gefocust en scherper te zijn, maar ook om ons beter in ons vel te doen voelen.

En daarbij gaan ze letterlijk en figuurlijk tot het uiterste. De zogeheten biohackers proberen elke mogelijke therapie uit, maar ook pillen die in de praktijk via dubieuze buitenlandse sites te verkrijgen zijn. Biohacking mag dan wel flirten met het ethische, de bedoeling is niet om de ‘tests’ tot op het destructieve te drijven. Het is de bedoeling dat het ons iets positiefs oplevert.

post-58712-Hangover-Zach-Galifianakis-cal-A7Dn.gif

Dave Asprey heeft naar eigen zeggen de term uitgevonden, nadat hij in de jaren 90 rijk werd in Silicon Valley, maar tegelijkertijd ook met gezondheidsproblemen kampte. Als programmeur wilde hij dat probleem bij de kern aanpakken en deed hij het ene na het andere experiment op zichzelf. Hij slikte ook tal van zogeheten nootropics ofte ‘slimme drugs’ en plakte gretig nicotinestrips.

Maar wie aan geestverruimende middelen denkt, komt al snel uit bij drugs. En daarover ging het stuk in GQ, over een trend in San Francisco: micro-dosing acid, ofte het innemen van kleine hoeveelheden LSD op het werk. Het zorgt naar eigen zeggen voor een grotere focus. Het hoeft geen wonder dat biohacking booming business is in San Francisco: Silicon Valley lééft van optimalisatie. Als ze dat doen met de technologie, waarom zouden ze het dan niet doen met de mens die ze besturen, redeneren ze.

nootropics-toleranceHet is niet zomaar LSD slikken. Het gaat om ‘slechts’ een tiende van een klassieke ‘partydosis’ LCD en dat slechts één keer om de drie dagen. Die dosis zou de geest op verschillende positieve manieren stimuleren. Er dringt zich extra onderzoek op, maar uit zijn eigen persoonlijke studies merkte hij hoe de testers minder angstig waren, meer op hun gemak in sociale situaties, creatiever en minder gevoelig voor zware migraineaanvallen. Bovendien vermindert het de trek in sigaretten en Adderall, een ADHD-pil die in de VS vaak misbruikt wordt als middel om langer en harder te werken.

Maar is dat wel efficiënt en verantwoord, zo’n dosis LSD tijdens het werk? Zeker aangezien er zo hard wordt ingezet om alcohol en consoorten te bannen tijdens de werkuren. In principe is deze doe-het-zelf-biologie niet nieuw. We doen het zelf elke dag. We wanen ons pas wakker als we koffie gedronken hebben, spelen muziek om ons een goed gevoel te geven en gaan lopen om endorfines aan te maken, dat ons euforisch kan doen voelen. Maar deze vorm van biohacking is van een compleet andere orde, namelijk op moleculair niveau. Wetenschappers gaan er voorlopig van uit dat het werkt omdat het een soort hypermetabolisme creëert in de cerebrale cortex, lees: het herstelt eventuele schade in de hersenschors, het ‘hart’ van je brein. Dat klinkt vaag en dat is het ook, want de effecten op lange termijn zijn nog niet bekend.

nootropics

Los daarvan, zijn er ook wel heel wat terechte ethische vragen: er worden vandaag al verschrikkelijk veel antidepressiva geslikt. Eerder om negatieve gevoelens te onderdrukken in plaats van de positieve op te drijven. Daar zit een wezenlijk verschil in met deze vormen van biohacking. Maar antidepressiva zijn big business. En biohacking heeft hetzelfde commercieel potentieel. In de VS wordt jaarlijks voor maar liefst 21 miljard (!) dollar gespendeerd aan alle mogelijke supplementen. Twee jonge ondernemers uit San Francisco sprongen in 2014 op die kar met Nootrobox, een soort HelloFresh, maar dan met supplementen. Vandaag zijn ze volop aan het boomen. Hun Go Cubes, een soort koffiekauwgum, is vrij te verkrijgen in de supermarkt. In één van hun pakketjes dat de titel Yawn (‘geeuw’) heeft, krijg je capsules die bestaan uit aminozuur, magnesium, theanine (een kalmerende stof die je in theebladeren vindt) en melatonine (een hormoon dat je slaap regelt). Maar dergelijke supplementen zijn nog een groot verschil met LSD slikken, zelfs in kleine hoeveelheden.

under-skin-chipHet grote probleem is immers dat het verondersteld wordt dat die LSD prestatiebevorderend te zijn, maar dat zoiets erg moeilijk te meten valt. Ten tweede is er het placebo-effect: zit het niet opeens tussen de oren als je er extra aandacht voor hebt? Bovendien bestaat het gevaar ook in dat je het niet genoeg voelt en je de dosis almaar opdrijft. Daarnaast valt het niet te ontkennen dat biohacking technisch gezien overbodig is: als je maar genoeg slaapt, beweegt en gezond eet, dan hoef je geen supplementen te slikken. Dat betekent niet dat de grenzen van biohacking de komende jaren alsmaar verlegd zullen worden: van chips die onderhuids ingeplant worden tot bionische onderdelen voor ons lichaam. Als die grens constant opschuift, hoelang zal het duren vooraleer we het ook accepteren in onze hersenen?

Categorieën

Uncategorized

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: