Skip to content

Op stap met Jules

Ik vond het maar een mottig idee, zo’n klaspop meenemen naar huis. Voor de kinderloze lezertjes: dat is een pop waar ze in de klas allerlei zaken mee uittesten à la pyjama aandoen en op potje gaan. En op een gegeven moment krijg je dat een weekend mee en moet je daar op maandag verslag van uitbrengen aan de hand van foto’s. Het resultaat is voorspelbaar: op zaterdagmorgen in de winkelkar droppen, ’s middags mee spelletjes spelen en een tekenfilm kijken, op zondagmiddag naar de bomma en mee tijdens een boswandeling. Fotootjes bij nemen. Klaar. Boeiend.

17439226_273384509752624_648070797864206336_nVoor het weekend kirde de juffrouw dat onze zoon een vriendje meekreeg naar huis. Kwam eigenlijk goed uit, want op zaterdag was er het verjaardagsfeestje van onze dochter. Dat leverde op zijn minst al een paar geestige foto’s op. Ook van de voorbereiding. Jules had geen tijd om net zoals zijn nieuw baasje te maffen tot 13.30 uur, want we moesten om taart, naar de bloemenwinkel, het gras afrijden… Ze konden wel samen naar de carwash, altijd een fijn avontuur voor dat klein grut. En vooral: het leverde geestige verhalen op in de klas.

17494515_2250544445171668_7805411111183843328_nMaar ik zou mijn eigen gestoorde zelf niet zijn als ik zondagmiddag, nadat Jules gesupporterd had op een loopwedstrijd, foto’s naar de juf had doorgestuurd dat Jules dronken in de auto had gereden richting hoerenkot en opgepakt was door de politie. Ik had er een omweg en een verbaasde blik van een moeilijk te overtuigen agent voor over. Ik stuurde een halfuurtje later dan maar een andere foto, dat Jules ondertussen bij zijn zinnen was gekomen, na een potje koffie. En nee, dat was ook al geen Photoshop.

17439208_235650316908302_1033004729212338176_nWas dat veel werk? Ja en nee. Waar ge u toch mee bezig houdt, zie ik u denken. Kan dat gewoon geen supermarkt-gezelschapspellen-boswandeling-weekend als zovele zijn? Wel, neeje. Ik zou het maar lullig vinden moest de juf zeggen: fuck dees, ik steek daar al die moeite niet in. Maar als ik zie hoe ze elke week, elke dag zelfs, het beste van zichzelf geeft, zelfs al zijn haar eigen kinderen op van 5 uur ’s morgens, dan is dat een kleine moeite.  Elke week leert ze hen iets nieuws: de ene keer koekjes bakken, de andere keer meehelpen in het huishouden… Voor de juffen is het fijn als ze zien dat die activiteiten herhaald worden bij en met Jules. En met die foto aan dat hoerenkot heeft ze eens goed gelachen, zei ze. Iets wat ze in haar vak ook al eens goed kan gebruiken, denk ik. Onze zoon was dan weer compleet onder de indruk blijkbaar toen hij het hele verhaal van 35 foto’s op groot scherm zag passeren. Dus als Jules ooit meegegeven wordt: wees blij én creatief. Je doet er je kind, je eigen kinderhart én de juf een plezier mee.

Categorieën

Uncategorized

Een reactie op “Op stap met Jules Plaats een reactie

  1. ik vond vooral dat dien Jules een kissak was, want hij mocht niet gewassen worden en dat was op het einde van het schooljaar best wel aan te zien 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: