Skip to content

West-Vlaamse Gins: GauGin (1)

Er zijn bijna 40 gins met roots in West-Vlaanderen. In tien afleveringen breng ik het verhaal van de tien beste volgens Ginurway, de ginspecialist die online reviews opstelt. Op nummer één zien we een heel aparte gin. Twee eigenlijk, want van de GauGin bestaan twee varianten die heel hoog scoren. Hun roots vinden ze op een Spaans landgoed, bij Paul Van den Heuvel.

13712294_645910322252044_144396304_n

“Ikzelf heb geen roots”, glimlacht Paul geheimzinnig. Hij heeft naar eigen zeggen zowat in elke provincie gewoond, en voelt zich evenveel West-Vlaming als Antwerpenaar. Te catalogeren onder wereldburger, dus. Ook over zijn vorige jobs laat hij niet meteen het achterste van zijn tong zien. Hij noemt zichzelf een ondernemer  én investeerder “in alles wat hij begrijpt.” En dat gaat heel breed.

img_74602Dertig jaar geleden schreef hij de bestseller ‘Fiscus, uw vriend, uw vijand’. Hij werd gevraagd om Standaard Uitgeverij te leiden, maar begon liever iets op zichzelf. Met Rik De Nolf ging hij in zee en werd Roularta Books opgericht, dat vorig jaar werd opgedoekt. Drie jaar later, in 1990, richtte hij een productiehuis op met Paul Jambers. Ze hadden elk 50 procent aandelen. In 2006 richtte Van den Heuvel de uitgeverij VdH Books op, waarbij hij verschillende publicaties uitbracht, in de vorm van luxeboeken, met titels als ‘De mooiste wijnkelders ter wereld’ en ‘De geheime archieven van het Vaticaan’. Sindsdien is hij niet langer verbonden aan een bureau. Flexibiliteit is het codewoord bij Paul. Werken doet hij vanop zijn laptop en smartphone. Als hij al eens ergens lang verblijft, is dat in Zuid-Spanje. Om de link met ons land te behouden, heeft hij nog een verblijfplaats in Knokke. Maar Spanje geniet duidelijk zijn voorkeur. Vanaf 1984 kwam hij er regelmatig en daarna steeds meer. Sinds begin 2000 woont hij er op een domein van 16 hectare groot in Gaucin, een klein dorp in Andalusië, dat onder meer een imposant zicht biedt op de straat van Gibraltar. 

gauginhaard

Op dat domein heeft hij naast eik en kastanjes ook sinaasappel- en citroenbomen staan. Door de hoogte – zo’n 700 meter boven de zeespiegel – moet het fruit langer rijpen en bevat het ook meer suiker. “We hebben er ook honing. Die is top. Ik wilde daar al lang iets mee doen”, aldus Paul. Toen hij ging eten bij Pure C, raakte hij onder de indruk van het bier dat daar geserveerd werd. De combinatie van de honing en het bier bracht hem op een idee en dus klopte hij aan bij de brouwers van het bier: Bas en Hildegard van Ostaden uit Ruiselede, die er ook hun eigen stokerij hebben. “Bas praatte het idee voor een bier met mijn honing uit mijn hoofd, maar ergens blijf ik er wel nog mee zitten”, geeft Paul toe. Bas had op basis van die honing al een ontwerpje gemaakt met een gin. “Ik sloeg er van achter over, echt waar. Nochtans was ik geen fan meer van gin. Net zoals veel leeftijdsgenoten had ik, na enkele keren boven de badkuip te hangen in mijn studentenjaren, gezworen nooit nog gin te drinken. Maar dit was van een ander kaliber.”

16508957_1783988568588762_3861401156050668962_nUiteindelijk werd er gewerkt aan twee gins, op basis van appelsien en citroen, afkomstig van het domein van Paul. Ook de kruiden zijn deels van ginder afkomstig. “Binnen de twee jaar wil ik alle 27 kruiden zelf kunnen leveren“, stelt Paul. “Daarbij streef ik naar de perfectie, bijna tot op het DNA van de plant. Ik wil de gins nog verbeteren. Maar het zal wel small batch blijven. Als je met artisanale producten werkt, kán je niet op grote schaal werken. Op ons domein kijken we ook naar de beste producten. Er zijn bomen waarvan het fruit niet voldoet aan de kwaliteit die ik nastreef, dus die gebruiken we niet, maar we hebben ook citroenbomen die echt exceptioneel zijn van kwaliteit.”

Eerder had Paul zich ook al gewaagd aan een eigen limoncello. Het is duidelijk: Paul heeft het wel voor biologische producten. “Ik heb een bloedhekel aan alles wat industrieel is.” En ook aan marketing heeft hij een broertje dood.

14900573_1721185884869031_6690873736651187330_nAl moest de gin uiteraard wel een sprekende naam hebben. “Eerst dacht ik aan Cancha, een naam voor een speelveld, maar dat leunde te dicht aan bij een Zuid-Amerikaanse wijn. Ik zat in zak en as, toen ik samen met Bas tot het besluit kwam om het te noemen naar Gaucin. Het was Bas die op de proppen kwam met de afgeleide GauGin.”

Voor het ontwerp van de fles klopte hij aan bij zijn vriend Brody Neuenschwander, een Amerikaanse Bruggeling die tot de wereldtop behoort qua kalligrafie. “We delen een gemeenschappelijke interesse voor oude documenten en perkamenten, waarvan ik er ook een aantal heb.” Brede interesses, weet u wel.

gaugin-fles-i-1De letters van de naam op de fles zijn deels Arabisch en deels Babylonisch. Een knipoog naar de alambiek, het distilleertoestel dat door de eerste jeneverstokers werd gebruikt en overkwam van de Arabische landen. “Die vond zijn weg via de straat van Gibraltar naar Granada en Cordoba in Andalusië. Meer nog: de vroegere ezelspaden waardoor ze vervoerd werden, passeerden door mijn domein.” Symbolischer kan het haast niet.

En ook symbolisch, of toch op zijn minst opmerkelijk: met zijn gin begeeft hij zich onrechtstreeks op dezelfde markt als Yvan Vindevogel, de man achter het merk Copperhead. Paul en Yvan waren ooit nog vennoten, maar dat liep mis. Sinds Vindevogel in de krant liet optekenen dat hij ooit heel veel geld verloren had aan Paul, is het water tussen de twee heel diep.

Ondertussen is er bij Paul de goesting om iets te doen rond whisky, maar zijn focus ligt vandaag bij de Gaugin I en II. “Ik heb ook al plannen voor III en IV. Ik zit al zelfs met een vijfde variant in mijn hoofd. Wat het is, hou ik nog even voor mezelf. Maar ik weet nu al dat ik absoluut nog een trapje hoger wil.”

img_74622

“De gin is vooral online te koop, zo behou ik mijn onafhankelijkheid.” In Spanje is de Gaugin de huisgin van de gerenommeerde Valderrama Golf Club. Ook de hoge Spaanse adel is fan, nadat er op een feestje met 120 man maar liefst 45 flessen de revue passeerden. “Hij is vlot te drinken. Dat is altijd de hoofdbedoeling geweest: een gin die perfect is om in aangenaam gezelschap te genieten.”

13704372_824540747681199_1283787901_nPerfect serve

De Gaugin I, op basis van sinaasappel, serveer je het best met een zeste van sinaas. Bij de Gaugin II, op basis van citroen, past uiteraard een zeste van citroen. Je schenkt er het best een neutrale tonic bij zoals de Erasmus Bond Classic, Thomas Henry of Schweppes Premium Mixer (Tonic Original).

Alle info vind je op www.gaugin.world.

(Foto’s GauGin en Bert VDB – Tekst Bert VDB)

Categorieën

Uncategorized

Een reactie op “West-Vlaamse Gins: GauGin (1) Plaats een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: