Skip to content

Kippenvel

Het is niet de eerste keer dat ik op een vrijdagavond ga zwemmen. Ik moet mezelf soms bij het vertrek naar mijn auto slepen, maar elke keer als ik het zwembad uitstap, ben ik blij dat ik toch niet in mijn zetel bleef hangen. Maar deze keer was dat anders. Helemaal anders.

413847-need-for-speed-crash.jpg

Toen ik in de inkom kwam, schoot me iets heel vreemds te binnen. Ik zag mezelf bij wijze van spreken buitenstappen via camerabeelden. Zo’n beelden waarvan speurders of familie zeggen: dit is de laatste keer dat hij levend werd gezien. Een vies gevoel, dat alleen maar versterkt werd toen ik buitenkwam. Op weg naar de auto, godbetert amper 50 meter, overviel mij een heel ander onbehaaglijk gevoel. Ik zag mezelf crashen in een Ferrari en halfdood afgevoerd worden. Die Ferrari heeft onbewust vast iets te maken met iets dat op het programma staat binnen twee weken, maar veel was ik daar nog niet mee bezig geweest. Ik beeldde me in hoe ik wakker werd in een ziekenhuis, met mijn geschrokken vrouw aan mijn bed op weg naar de operatiezaal. Wat later werd ik weer even wakker en had ze de kinderen bij, leek er een jaar voorbij, vloekte ik hoe het zover was kunnen komen, viel ik weer weg en stierf ik. 

1-3Ik heb een levendige fantasie en soms bizarre hersenkronkels, maar van deze gedachten – ik was nog niet eens aan de parking – werd ik opeens fysiek niet goed, misselijk bijna. Het valt moeilijk te omschrijven, maar ik voelde me zwaar en angstig. En dat allemaal zonder aanleiding. Maar toen moest het bizarre nog komen. Ik stapte in de auto, stelde de gps in terwijl ik van de parking afreed en stak de radio aan. Een beat kwam mij tegemoet, met een tekst die iedereen van mijn generatie kent… Dramatic in der Box. Jetzt muss alles gut gehen. Ik kreeg kippenvel toen die zware basstem de naam van Schumacher uitsprak. Op weg naar huis nam ik een andere route, eentje met minder autostrade.

Vanmorgen zitten we aan tafel als mijn vrouw zegt dat ze blij is dat ik thuisgekomen ben. Ik schrik me een ongeluk als ze opeens in tranen uitbarst. U moet weten dat mijn vrouw dat niet zo vaak doet, as in bijna nooit. Gisterenavond toen ze in bed kroop had ze een heel vreemd gevoel, zei ze. Alsof ik die avond niet meer zou thuiskomen. Meer nog, als iemand haar toen had opgebeld om te zeggen dat ik was verongelukt, dan zou ze niet vreemd opgekeken hebben. Ze verwachtte echt dat telefoontje. Een heel sterk, vreemd, onverwacht en onverklaarbaar gevoel, zei ze.

Het is toeval waarschijnlijk. Allebei hadden we dit nog nooit meegemaakt. Het moét wel toeval zijn, want er is geen enkele logische verklaring. En toch…

Categorieën

Uncategorized

Een reactie op “Kippenvel Plaats een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: