Spring naar inhoud

100 jaar oud: Pallieter

14711986_1296293753762492_4511343191412178944_nHet was toevallig dat ik het boek zag in de bibliotheek. Veel lezen doe ik niet meer, aangezien ik me werkgerelateerd vooral focus op televisie. Een Stephen King sla ik niet af en als de hype rond een boek al maanden is gaan liggen, waag ik me er misschien ook nog eens aan. Het Smelt van Lize Spit staat zo bij wijze van spreken ingepland voor volgende zomer. Maar op de een of andere manier trok deze klassieker, in een herwerkt jasje, mij wel aan.

Voor wie het in Keulen hoort donderen: Pallieter is het alombekende boek van Felix Timmermans, dat dit jaar exact honderd jaar oud is. Het verhaal draait rond Pallieter, een simpele ziel, een levensgenieter, die diep in de Vlaamse polders de dag plukt en zijn leven overhoop gegooid ziet worden als de knappe Marieke in zijn leven komt. De liefde voor haar en de natuur lijkt wel een onbewuste herwerking van het scheppingsverhaal.

Pallieter lezen is een bevreemdende ervaring. Niet alleen omdat het dialect bewaard gebleven is – je moet het soms luidop lezen om het ook maar enigszins te begrijpen – maar ook omdat het verhaal verrassend eenvoudig is. Je bent al bijna halfweg het boek vooraleer een processie door het dorp zowat het spannendste is dat Pallieter en co meemaken. Het is even volhouden in het begin, maar het loont wel al heel snel. Een kleine cultuurshock als je leeft in een wereld vol nieuws, actie en deadlines.

13250-1Pallieter is een serieuze sprong in de tijd. Het lijkt wel fantasy, omdat je het haast niet kan inbeelden dat het leven zo traag ging en dat er geleefd werd op het ritme van de natuur. Grappig om vast te stellen dat het eerste wat je je afvraagt na het beschrijven van een tweetal dagen is wat hij nu doet als job, hoe hij zijn uren indeelt en wat zijn levensdoel is. Het is simpel: leven, hier en nu. Pallieter is zowat de personificatie van de mindfulnessbeweging. Ook geweldig om te zien hoe rijk onze taal wel is en hoe mooi het nog steeds is na al die jaren.

Als de lente straks weer in het land is en je goesting krijgt om in je blote voeten door het gras te gaan, lees dan dit boek in de zon. Je zal het je allerminst beklagen.

“Toen daalde¬†Pallieter af, en ging met de gauwte naar huis want zijn beer grolde in zijn lijf. Maar hij zweeg, want hij was aangedaan tot in het klokhuis van zijn ziel.”

Amen.

 

Categorieën

Uncategorized

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: