Skip to content

West-Vlaamse gins

13129830_1111324078931253_1795568519_nHet was begonnen met het mailtje over alweer een West-Vlaamse gin die in de prijzen was gevallen. Ik kon er uit de losse pols al minstens vijf noemen uit de streek. Misschien waren het er nog meer en konden we daar iets mee doen voor de krant. ‘Gin is passé’, klonk het, ‘maar werk het gerust eens uit en dan zien we wel’.

Die avond stelde ik een lijst op en kwam ik uit aan 16 gins met roots in onze provincie. Acht weken lang twee verhalen op onze website en die verhalen achteraf bundelen in een magazine was het volgende idee. Gedrukt was geen optie, te duur, te niche, geen ruimte genoeg om het ruim commercieel te ondersteunen. Digitaal dan maar. Misschien was er toch een beperkte print mogelijk.

13557108_154424214976575_761323009_nIn juni deed ik mijn eerste interview. Maar gaandeweg doken steeds meer namen op. Ken je deze al? Of deze? Ik vloekte even hard als ik blij was. Mijn gewoon werk kon moeilijk blijven liggen, dus deed ik heel wat interviews na mijn uren of in het weekend. Van Outrijve tot Knokke-Heist, alle uitersten van de provincie kwamen aan bod. De teller stopte op 33 gins. Drieëndertig unieke verhalen van enthousiaste mensen met een aparte insteek. Van een glazenwasser tot een dakdekker en een slager… Zelden zoveel straffe ondernemers ontmoet.

13768208_119514175152488_951616662_n-1Heel wat gins ontstonden uit een soort naïeve passie en goesting, soms zelfs een eerbetoon aan familieleden. Bij anderen was het dan weer vooral een marketingverhaal. Gaandeweg bleek dat ze alle 33 wel een link hadden met elkaar. De ene waren vrienden geweest en konden nu elkaars bloed drinken, de andere waren onbekenden en zijn vrienden geworden. De ene gin werd ginder gestookt, maar dat mocht niet geweten zijn. De andere gin was een gestolen recept… Het kon niet op. Het is een kleine wereld en dat laat zich voelen. Maar aan originaliteit geen gebrek. Gins op basis van Japanse appels, asperges, tomaten, chocolade, kreeften, sigaren, zeekraal… niets bleek te gek.

427w36q-1-page0001Ik heb veel geleerd uit die reeks, niet alleen over gin, de stokers, maar ook de manier hoe zo’n magazine tot stand komt. Je wéét het wel, maar als je alles van a tot z moet regelen… Daar heb ik ook mezelf wat in de voet geschoten, want het was veel werk om op mijn eentje te doen, maar iets afgeven… dat zag ik dan ook weer niet zitten. Dat magazine vulde ik gaandeweg aan met extra interviews, van auteurs tot bartenders en bekende West-Vlamingen die verknocht zijn aan gin. Het resultaat is een whopping 68 pagina’s geworden, waar ik zelf alle redactie en teksten voor deed. Hoewel ik er zelf – gratis overigens – minstens 150 uur werk heb ingestoken, moet ik veel mensen dankbaar zijn, van mijn vrouw voor het vele geduld tot sommige fotografen en opmakers die een tandje hebben bijgestoken. Maar ik moet niet zwanzen: ik heb omgekeerd ook heel duidelijk gevoeld waar géén steun te rapen valt. Soms uit hoeken waar het net logisch zou moeten zijn. Ook dat was leerrijk.

Het resultaat kan je – gratis en voor niks – lezen via de app of nog simpeler, via de link onder dit stukje. Voor mij hoef je het niet te doen, maar als het je ook maar een beetje interesseert, haal je er wel een verhaal uit in de buurt. Binnenkort doe ik er nog wel iets mee op de blog, denk ik. Schol!

Lees hier het gratis magazine West-Vlaamse gins.

Categorieën

Uncategorized

6 reacties op ‘West-Vlaamse gins Plaats een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: