Skip to content

Callboys: een geniale gelaagdheid

preview_callboys-jpg‘Flauw’, ‘Als dit nu nog humor is…’ We kunnen de reacties straks al voorspellen, in de huiskamers en op de internetvuilbak die Twitter heet. Hoe je het ook draait of keert: de programma’s van Jan Eelen zijn altijd een uitdaging door de specifieke soort humor die de modale Vlaming niet gewend is. Het soort dat we niet meteen terugvinden in programma’s als ‘Tegen de Sterren op’, bijvoorbeeld. Dergelijke programma’s laten tegenwoordig uitschijnen dat satire gemakkelijk, snel en goedkoop is. Maar net als een goede pointe vraagt die tijd. ‘Vaneigens’, ‘Alles Kan Beter’, en ‘In De Gloria’ zijn net als een wijn van topkwaliteit: je kan er nu al van genieten, maar als je de series wat laat liggen, worden ze nog beter. Het is een lelijk en misschien te filosofisch woord voor een televisieprogramma, maar Eelen brengt het soort televisie dat moet rijpen, groeien als het ware.

Het is geen toeval dat zijn programma’s, net als ‘Buiten de Zone’, pas écht een cultstatus verworven hebben door de heruitzendingen. Je vindt telkens weer nieuwe details, nieuwe gags die pas duidelijk worden als je het geheel gezien hebt. Ze leveren ook legendarische quotes op, want op élk kantoor werd al eens de grap gemaakt dat er een ring is op een Düsseldorf of dat ze ‘blij zijn dat ge in hun team zit’. En zouden we nog altijd ondertiteld worden als Gerrit Callewaert niet duidelijk had gemaakt dat wij West-Vlamingen er genoeg van hadden? En waren we niet allemaal blij toen Stefaan Degand onomwonden de spreuk ‘aj moe kakken, moej kakken’ verkondigde, waarbij zelfs Bond zonder Naam zich voor het hoofd sloeg dat ze dit niet gecommercialiseerd hadden?

preview_mp4_1280x720_vier_callboys_trailer_v1-2_min16lufs_webmix_160510_25fpssd-still004-png

Met ‘Callboys’ kiest Eelen opnieuw voor een ongewoon pad, dat de stempel 16+ krijgt. Zelfs daarin zit de nodige portie ironie. Want er passeren al eens een blote borst en een seksscène, maar heeft u al eens gezien aan wat voor vuiligheid de doorsnee 15-jarige al eens wordt – haha – blootgesteld online? Al vanaf de eerste aflevering wordt duidelijk dat ook deze gigolo’s vroeg of laat geconfronteerd worden met zichzelf. Misschien meteen ook de rode draad in het werk van Eelen: mensen die zichzelf zo au sérieux nemen, dat de absurditeit van hun bestaan hen volledig ontgaat. ‘Callboys’ geeft goesting naar meer omdat je wéét dat het straks helemaal misloopt, maar ook omdat het nieuwe perspectieven biedt.

De perfecte weerspiegeling van het leven, als we nog eens filosofisch mogen zijn: constant het gevoel hebben dat alles naar de kloten gaat, maar toch op de een of andere manier aanvoelen dat het wel weer goed komt. Dus voor u ‘Callboys’ bestempelt als ‘zever, gezever’, laat het rusten en bekijk het desnoods nog eens.

Kunnen we dat afspreken?

(Foto’s Vier)

Categorieën

Uncategorized

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: