Spring naar inhoud

Omdat ik Vlaming ben

Als kind is het de meest bevreemdende en beangstigende ervaring: dat de wereld zo groot is dat je het niet kunt vatten. Ik groeide op in een gemeente en later in een dorp, waar vandaag soms nog altijd de tijd lijkt stil te staan. De burgemeester speelt er met zijn duiven, zijn trouwste schepen heeft een café onder de kerktoren. De stoet rond Sint-Maarten is het hoogtepunt van het jaar, de vele kermiskoersen het excuus om op straat te komen, gewapend met een barkruk en een goedkope pils. En de kloosterzusters die op het schooldomein wonen, hebben er achter de schermen nog altijd veel te zeggen. We betaalden nog in frank, konden elk lied van Tien om te Zien meezingen en voor knikkeren hadden we geen app nodig.

2954435251_1_9_YLiXBMpSIn onze vakanties gingen we nooit ver. We hadden niet het budget om het vliegtuig te nemen, met de caravan naar Spanje of Zwitserland was ook al luxe. Mijn ouders hielden het met drie kinderen graag dicht bij huis. Bellewaerde, een dag aan zee, het stripfestival, een wandeling langs de Vestingen in Ieper, meer moest het niet zijn. We leerden houden van de eenvoudige dingen in het leven, misten niets. Content met een huurvideo, in de wolken met een vakantiestripboek.

Mijn vader was en is een hardwerkende mens. Heeft niet altijd veel geluk gehad in het leven, maar leerde ons wel wat trots en principes waren. Iets dat hij geërfd heeft van mijn grootvader, die daar zijn redenen toe had. Hij had in de oorlog letterlijk moeten vechten voor wat hij had. Onze generatie kan het niet inbeelden wat het is om te vechten voor je huis, om te overleven in je eigen dorp, om opgesloten te worden als kind.

VlagGZMijn grootvader was een Vlaming in hart en nieren, poneerde hij. Hij vierde elk jaar zijn Vlaamse feestdag, wilde begraven worden met de Vlaamse leeuw op zijn kist. Zijn waarden waren het belangrijkste dat hij had. Hier had hij voor gestreden. Hij wilde de wereld niet verbeteren, maar zorgen dat de mensen die hij graag zag het goed hadden. Eigen volk eerst, zou ik bijna durven zeggen, ware het niet dat het zo’n zware en negatieve klank kreeg dat neigt naar radicaal racisme. Als we gingen, stond de Franse televisie op. Hij had een caravan en later een klein huisje aan de Bretoense kust waar hij goed kon aarden. Van de Fransen hield hij. Wie zijn geschiedenis kent, kon hem niet verwijten dat hij met de Duitsers niet hoog opliep. Op politiek had hij overal vrienden. Zolang ze maar niet hoog van de toren bliezen en hun zakken niet vulden op andermans kap.

Ik groeide op met een diep ontzag voor zoveel geloof in je principes, voor zoveel respect voor je afkomst, voor zoveel belang aan datgene wat je rechthield in het leven. Gaandeweg, als je langzaam maar zeker volwassen wordt, zie je hoeveel onwaarheden de wereld bevat, hoe je soms bijna alleen maar jezelf meer kan geloven en dat je jezelf kan verliezen als je jezelf verloochent. Ik heb geleerd dat de wereld groot is, mooi en lelijk tegelijkertijd. Ik heb geen politieke voorkeur, hecht geen belang meer aan godsdiensten en beroepshalve heb ik geleerd om alles kritisch en vanuit een perspectief te bekijken. De nuance moet je zelf leggen. Een ander doet het niet meer.

Fietsen-Meetjesland

Gaandeweg is onze wereld veranderd, zijn kleine dorpen zeldzaam geworden. Grenzen zijn open gegaan, munten zijn dezelfde geworden, oorlog is anders dan vroeger maar meer dan ooit voelbaar bij ons. We haten België, we houden van België. En Vlaanderen? Daar zwijgen we over. Want wie vandaag een Vlaamse vlag buitenhangt, wordt meteen bestempeld als rechts, extreemrechts bijna. Door de jaren heen werd de vlag en het gedachtegoed geannexeerd om politieke standpunten te verpakken, een excuus voor het verbeten vasthouden aan ideeën van een wereld die al lang niet meer de onze is.

“Blijf met uw fikken van de Vlaamse leeuw. Zoek u een ander symbool.”

Mijn grootvader was verre van perfect en hij is er al heel lang niet meer. Maar ik zou heel graag een Vlaamse vlag buiten hangen, als eerbetoon aan hem, mijn vader, de aarde waar ik opgroeide, waar ik zoveel geleerd heb, waar mijn principes geworteld zijn, waar ik heb leren houden-van, waar ik mijn kinderen laat opgroeien. Mijn bakermat, mijn roots, mijn thuis. Daar waar de wereld nooit veraf is. Ik ga niet op de borst kloppen omdat ik Belg ben of Europeaan. Er bestaan geen grenzen meer, zeker sinds het internet. Maar Vlaanderen heeft een warme plek in mijn hart, omdat het in mijn hoofd altijd blijft staan voor trots, respect en positief vooruitkijken.

Vlaamse-Leeuw-420x305Het is triest om te zien dat het politiek zo misbruikt wordt en dat er ook belachelijk veel idioten zijn die meegaan in die politieke perceptie. Stop daarmee, onnozelaars. En leer je kinderen in de plaats wat meer open te staan voor iedereen, welke afkomst of achtergrond ook. En leer het kennen, in plaats van angst te indoctrineren. Dat je zelf geen respect kan krijgen als je niet leert wat respect is. Wees trotse inwoner van je dorp/gemeente/stad, wees trotse West-Vlaming, wees trotse Vlaming, wees trotse Belg, Europeaan, wereldburger. Wees trots. En heb respect.

Als je dan toch een vlag wil koppelen aan waanideeën, vastgeroest aan een oude tijdsgeest en domme naïviteit, doe het dan met een vlag met een schaap op. Eentje dat hersenloos volgen illustreert, met veel geblaat en weinig wol. Maar blijf met uw fikken van de Vlaamse leeuw. Zoek u een ander symbool.

Als kind zong ik dit al mee. En graag mee. Ik hoop dat ik dat nog lang mag doen, zonder dat het verder afgezeikt of scheef bekeken wordt. En ik hoop voor u hetzelfde.

Categorieën

Uncategorized

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: