Skip to content

Op een loopje – een jaar later

Exact een jaar geleden schreef ik dit. Dat ik eindelijk een soort motivatie had gevonden om wat vaker te gaan lopen, maar dat er nog veel werk aan de winkel was. Dat ik twee doelstellingen had: op jaarbasis eindigen met gemiddeld één kilometer per dag en een aantal loopwedstrijden, waaronder de Antwerp Urban Trail: 12 kilometer. Drie maand nadat ik drie kilometer aan één stuk lopen al een prestatie durfde noemen.

Mijn loopjaar?

2015-03-07_1425751961Die Urban Trail draaide vooral rond vertrouwen. Een dag na mijn post vorig jaar heb ik met goede benen gelopen tot ik er genoeg van had en dat was 11,2 kilometer. Ik deed een loopwedstrijd van 7 kilometer in Kortrijk, waar ik aan de start bengelde, viel loopgewijs weer stil, kocht een week voor de Urban Trail nieuwe schoenen (big mistake!) en haalde de eindmeet. Door mijn schoenen en het omslaan van mijn enkel ging het richting de dokter.

2015-05-28_1432844144Die achtte het haalbaar, maar niet verstandig om twee weken later de Urban Trail in Gent te doen. Ook dat haalde ik, maar mijn oortjes waren verzopen in het regenweer en het bleek spekglad op de vele kasseistroken. Anderhalve maand later volgde een dieptepunt: in de eerste wedstrijd dicht bij huis liep ik een persoonlijk record van 10 kilometer in minder dan 1 uur en 10 minuten, maar kwam helemaal als laatste over de finish. Net als in de vorige wedstrijden, staken mensen mij in niet-sportieve kleren, bejaarden, jonge kinderen en vrouwen die twee keer meer leken te wegen dan mij, mij vlotjes over. Ik trok me op aan de gedachte dat zij aan de zijlijn daar maar stonden en dat ik het toch maar deed. Een schamele troost, maar kom… De Color Run, Battle of the Ardennes en The Great Escape had ik ook al op mijn naam mogen schrijven. Vooral dikke fun, en de tijd was volledig ondergeschikt daaraan.

2015-10-11_1444582384Ondertussen oefende ik, niet veel, op die drie kilometer voor mijn deur. Ik was gestart met die af te leggen in bijna 25 minuten, maar op het einde van de zomer, kon ik eindelijk onder de 20 minuten geraken. Ik bouwde aardig op naar de Urban Trail in Brugge: 11 kilometer in 1 uur en 11 minuten. Een week ervoor kwam nochtans mijn tweede dieptepunt: een wedstrijd diep in de westhoek, waar ik voor de krant een inleefreportage moest maken. Een tenue gezocht, vol goede moed gestart maar aan kilometer twee was het al sterven. Ik heb de rest op karakter uitgelopen, maar geen kat meer gezien. De reportage is gelukt, maar ik was opnieuw gekrenkt in mijn eergevoel: ik heb niet eens durven schrijven dat ik enkel maar die mens met zijn gebroken enkel achter mij heb gelaten.

Daarna viel het allemaal wat stil. Net voor kerst stond die loop op het programma, waarmee het allemaal begonnen is. Ik liep er 8 kilometer. Ik kon wel tien halen, maar de dag nadien moest ik nog drie kilometer uit mijn benen schudden.

De eindbalans?

Ik heb net geen gemiddelde gehaald van één training/wedstrijd per week en bijna 250 kilometer gelopen in totaal. Voor iemand met mijn gewicht en conditie indrukwekkend, al zeg ik het zelf.

Conclusies?

  • 2016-01-03_1451827086Het is vooral de volhouder die wint. Wedstrijden met een hoog fungehalte zijn de ideale motivatie om het te onderhouden.
  • Ik ben geen gram vermagerd, integendeel, maar ik voel dat mijn lichaamsstructuur wat veranderd is. Ik weeg vijf kilo meer dan toen ik trouwde en ik zwem nu haast in mijn kostuumvest.
  • Ik heb een zekere basisconditie gekweekt, of toch iets wat er voor moet doorgaan. Dat alleen al is de moeite. Voor niets gaat de zon op. Al moet ik toegeven dat ik de opbouw ervan iets vlotter had verwacht. Je merkt wel in mijn statistieken dat het beter ging in de zomer, toen ik beduidend meer kon gaan lopen. Speaking of which, zo’n app als Strava is ideaal voor een amateurloper, zelfs de gratis versie volstaat eigenlijk.

En nu?

Ik wil niet te ambitieus zijn en cijfers bovenhalen, maar even goed doen als in 2015 zou niet slecht zijn om mee te beginnen. Ik hoop onder de 20 minuten te kunnen blijven en als het kan mijn tijd voor 10 kilometer op een uur te krijgen. Dat is hoog gegrepen, I know, maar het is het proberen waard. Wie weet kan ik volgend jaar schrijven dat ik een halve marathon (21 kilometer) als doel heb. Dit jaar wil ik wel proberen om mijn langste afstand zonder stoppen misschien op 15 kilometer te zetten. We zien wel. Elke kilometer is eentje gewonnen.

Categorieën

Uncategorized

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: