Spring naar inhoud

Teveel

Dat was het even, afgelopen dinsdag. Ik was alweer temidden de veldslag, waar pagina’s, deadlines en nieuws mij belaagden. Ik was pas om kwart na negen thuisgekomen, maar met nog veel werk voor de boeg, dat ook nog eens niet leek te vlotten. Om iets voor middernacht hoorde ik wat op het dak, twee minuten later viel een dakpan naar beneden. Het waaide zo hard, dat ik voor het eerst in lange tijd schrik had. Ik kroop uiteindelijk drie kwartier later in bed, compleet onnozel.

2015-10-31_1446250017

Want de verwachte brief was die dag gearriveerd, over een financieel geschil dat onze toekomstplannen hypothekeert. Daardoor staan er nog verbouwingen on hold. Onze bovenverdieping is zo goed als klaar, maar de gevel is dringend aan vernieuwing toe, net als de zijgevel. Ondertussen heb ik dit jaar voor het eerst het gevoel dat ik de jarenlange strijd met de tuin heb verloren en over een nieuwe keuken of wasruimte hoef ik ook niet te dromen, zeker niet met een tweede kindje op komst. Maar door mijn drukke job slaag ik er niet eens in mijn garage op te ruimen. En elke keer als ik iets verwezenlijk, gaan er twee andere zaken kapot.

En de gebeurtenissen in Parijs zijn, meer dan ik had verwacht, zwaar blijven hangen. Want deze wereld is niet de wereld waarin ik ben opgegroeid en waar mijn zoon mag opgroeien. Mijn ouders moeten het ook gedacht hebben tijdens de Koude Oorlog, de ramp in Tjchernobyl of tijdens de aanslagen van de Bende Van Nijvel in mijn eerste levensjaren. Eigenlijk is er weinig veranderd en je hoopt alleen dat het niet zal escaleren. Niet voor jezelf, maar voor dat kleine mannetje stampvol onschuld. En dan is er nog dat tweede kindje. Zal dat ooit zorgeloos kunnen leven, wonen en werken?

2015-10-05_1444071857

Die combinatie was er die avond even teveel aan. Die brief, de wind, terroristen… ze leken het allemaal onrechtstreeks op mijn gezin gemunt te hebben. En wat kon ik er aan doen? Niets. Twee keer geen kloten. Dat was zo frustrerend en confronterend dat ik er onnozel van werd. Ik heb de volgende dag twee dagen vakantie geboekt. Ik wil het bedje in elkaar steken, me misschien toch wagen aan een likje verf en van mijn waslijst to do’s enkele schrappen die al heel lang daarop staan. Heel even naïef zijn, denken dat het goed gaat in de wereld en mijn gezin op de eerste plaats zetten.

Categorieën

Uncategorized

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: