Skip to content

Gezeid

Dingen die een mens al eens uitkraamt op een zaterdag:

  1. “Een geboorte van uw kind, da’s iets, maar hebt ge al eens faiencen uitgeklopt?”

Ik durf al eens redelijk holbewoner klinken en doen als ik een voorhamer in mijn handen heb. Zeker als mijn vader net gevraagd heeft om de keukenkasten en tegeltjes uit te kloppen. Content zijn dat je de helft van je ouderlijk huis aan frut kan slaan, psychologen hebben daar een flinke kluif aan, vrees ik.

  1. “Al een chance dat ge al een psycholoog ziet, nu hebt ge eindelijk een reden.”

Wie mij gehoord heeft in gang 3 in de Colruyt, tussen de snoepen en de koffie, zal mij een ongelooflijke lompe boer gevonden hebben. De vrouw aan wie ik het zei kon er wél mee lachen. Voor ge mij ook een eikel vindt: ze werd naar eentje gestuurd door het ziekenfonds na lang aanslepende rugklachten en vond dat compleet nutteloos én tijdverlies. Maar een vreselijk ongeval dat ze van dichtbij meemaakte gisteren én waar ze met de schrik vanaf kwam, zou daar verandering in kunnen brengen. Enfin: ze was wel degelijk heel blij met mijn telefoontje, just for the record.

  1. “Wa peis je? Zouden we subsidies kunnen aanvragen?”

Niet dat ik wil profiteren van andermans miserie, integendeel. Maar wie mijn gras vandaag zou zien, zou zweren dat WO I er nog werd op gevochten. Dat komt ervan als ge u veel te veel amuseert met de voorhamer en je dan moet haasten om in een uur het gras af te rijden omdat je volk op bezoek hebt. Volk dat overigens niet in de tuin is geweest of ze zouden denken dat een horde hongerige en blinde koeien was uitgebroken.

Capture
Het gras bij mijn ouders zag er godbetert beter uit dan het mijne vandaag.
  1. “Op uw blote voeten, serieus?”

Altijd leuk om in je wielerminnende gemeente vast te stellen dat ze je straat zonder verwittigen van de bewoonde wereld afsluiten. Zeker als je volk over de vloer krijgt, dat zo gedwongen werd om een halve kilometer te stappen met twee kinders godbetert. Omdat de dame van het gezelschap hakken aanhad, liep ze dan maar blootvoets. Ik heb ze achteraf maar fijn teruggereden naar hun auto.

  1. “Moeten? Neeje. Maar je mag wel.”

Als antwoord: “Moet ik pizza maken?” Iemand die mij dat vraagt na een slopende dag… daar zou ik elke dag opnieuw mee trouwen. Dat ik een topwijf heb, nondedomme

 

Categorieën

Uncategorized

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: